صرع: یافته‌های جدید می‌توانند کتاب‌های درسی را تغییر بدهند

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که دو پروتئین اصلی مغز درگیر اشتباهات عصبی هستند که باعث بروز صرع می‌شوند. به گفته محققان، یافته‌ها "می‌توانند به طور بالقوه کتاب‌های درسی را تغییر بدهند" و همچنین راه را برای درمان‌های جدید هموار کنند.

تصویر مغز با شلیک نورون

نقشه‌برداری از الگوهای فعالیت عصبی در مغز می‌تواند درمان‌های صرع را تغییر بدهد. سازمان بهداشت جهانی (WHO) تخمین می‌زند که 50 میلیون نفر در سراسر جهان صرع دارند و یکی از گستردهترین بیماری‌های عصبی در جهان است. در ایالات متحده، 3.4 میلیون نفر - یا 1.2 درصد از جمعیت - با این شرایط زندگی می‌کنند.

در صرع، قسمتهایی از مغز سطح غیرطبیعی از سیگنال‌های الکتریکی را افزایش می‌دهد که عملکرد عضلانی طبیعی آن را مختل می‌کند. یک مغز سالم به کار بر روی سیگنال‌های الکتریکی متکی است که سلول‌های عصبی به یکدیگر ارسال می‌کنند.

به دست آوردن درک بهتر از پویایی بین سلول‌های عصبی می‌تواند منجر به درمان بهتر برای صرع شود؛ تحقیقات جدید ما را به رسیدن به این هدف نزدیکتر می‌کند.

دانشمندان علوم اعصاب به رهبری راشل هینز، یکی از محققان دانشگاه نوادا در لاس وگاس، برای بررسی نحوه استفاده از نورونها توسط پروتئین مغز برای تنظیم سیگنالدهی الکتریکی، تحقیق می‌کند. به گفته هینز، یافته‌های او و تیمش که در حال حاضر در مجله Nature Communications منتشر شده است، نشان می‌دهد: "درک پژوهشگران از آنچه که شلیک نورون‌ها را در اختلال‌های عصبی کنترل می‌کند، به طور بالقوه می‌توانند کتاب‌های درسی را درباره صرع تغییر بدهند."

چگونه دو پروتئین می‌تواند موج مغزی را تغییر بدهد

همانطور که هینس و همکارانش در مقاله خود توضیح می‌دهند، مغز بر اساس پویایی بین سلول‌های تحریک کننده و نورون‌های مهار کننده عمل می‌کند؛  این "میزان شلیک سلولی" کلی را تنظیم کرده و تحریکپذیری نورون‌ها را به صورت محلی کنترل می‌کند.

تحقیقات قبلی درباره صرع، پیشنهاد میکرد زیر مجموعه‌های آلفا گیرنده‌های  GABAA، هدفگیری انتخابی گیرنده‌های مغز را در میان می‌گذارند. با این حال، مکانیزم‌های پشت این عملکرد مشخص نیست. در مطالعه جدید هینز و تیمش، گیرنده‌ها را به دو پروتئین حیاتی تقسیم کردند: زیربخش آلفا-2 از خانواده GABAA)) و کللی بیستین (collybistin).

هنگامی‌ که آنها ارتباط بین این دو پروتئین در موش را مختل کردند، آزمایشهای الکتروانسفالوگرام نشان داد که امواج مغزی جوندگان بینظم و منحصر به فرد هستند و الگوهای مشابهی را در افراد مبتلا به صرع و اضطراب نشان می‌دهند.

هینز توضیح می‌دهد: پیش از این، ما در مورد چگونگی ترکیب این قطعات آگاهی نداشتیم و فکر می‌کردیم که ممکن است گروهی از سه یا چند پروتئین تعامل داشته باشند."