انواع پلاتین استخوانی ارتوپدی و موارد استفاده آن‌ها

از پلاتین  استخوانی برای تثبیت استخوان‌های شکسته استفاده می‌شود. پلاتین  با استفاده از پیچ‌ها در دو طرف شکستگی، روی استخوان ثابت می‌شود.

پلاتین ‌ها به صورت گسترده برای رفع شکستگی‌های  دیفیزیال اندام فوقانی و شکستگی‌های  متافیزیک و مفصلی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

پلاتین ‌های استخوانی اولین بار توسط هانسمن، از دانشگاه هایدلبرگ آلمان، در سال 1886 ثبت شد.

در حال حاضر، پلاتین ها با استانداردهای مختلف تثبیت شکستگی، در کل اسکلت استخوانی انسان، پذیرفته شده‌اند. قسمت‌های آناتومیک مختلف شکل‌ها و اندازه‌های مختلف پلاتین  طلب می‌کنند.

برای اینکه پلاتین  وسیله‌ای موثر برای تثبیت استخوان باشد، باید با شرایط زیر مطابقت داشته باشد:

باید از عرض و ضخامت مناسب برای استخوان مدنظر برخوردار باشد

پلاتین  باید به صورت کافی و متقارن استخوان را در هر دو طرف شکستگی نگه دارد

پلاتین  باید نسبت به حد فاصل استخوان مخالف باشد. پلاتین  خم یا پلاتین  بیش از حد محیطی استثنا است

پلاتین  باید تمام نیروهای اعمال‌شونده روی شکستگی مانند خمش، فشار، برش و پیچش را خنثی کند

مشخصات استفاده از پلاتین  استخوانی

هنگامی که تراز آناتومیک باید به دقت ترمیم شود

هنگامی که استفاده از پیچ به تنهایی کافی نباشد

هنگامی که اشتراک بار ممکن است با اطمینان حاصل شود. اگر این مورد تضمین نشود، ممکن است پیوند استخوان با نقص روبه‌رو شود

قسمت‌هایی از بدن که معمولا شرایط نام‌برده در آن‎‌ها به وجود می‌آید:

اطراف مفصل‌ها: عدم بازگرداندن سطح مفصل به شکل طبیعی خود می‌تواند، به دلیل سایش ناموزون سطح مفصل، به آرتروز منجر شود

در استخوان ساعد که نسبت به یکدیگر می‌چرخند

در لگن به‌خصوص اطراف کاسه‌ی مفصل که سر استخوان ران در آن قرار می‌گیرد

روی فک و صورت

انواع حالت‌های پلاتین ‌گذاری استخوان

پلاتین  ممکن است به‌گونه‌ای قرار گیرد که از آن به‌عنوان یکی از انواع پشتیبانی ساختاری زیر استفاده شود:

حالت فشرده‌سازی

حالت خنثی‌سازی

پلاتین  حائل

پلاتین  ضد سُر خوردن

پلاتین  محدود یا پلاتین  پل

نوار تنش

پلاتین ‌ها، بسته به اندازه استخوان و شکل آناتومیکی آن، اندازه و شکل‌های مختلفی دارند. اندازه‌های مختلف پلاتین  به سایزهای مختلف پیچ نیاز دارد.

بسته به مکان و نوع شکستگی، پلاتین  می‌تواند در هر یک از حالت‌های بالا استفاده شود. 

جنس پلاتین های استخوانی

متداول‌ترین پلاتین ‌ها از جنس فولاد ضدزنگ ساخته می‌شوند که مستحکم، ارزان و ماشین‌کاری آن در فرآیند ساخت آسان است. بااین‌حال، پلاتین های از جنس فولاد ضدزنگ تنش را به‌خوبی تحمل نمی‌کنند.

تیتانیوم ماده‌ای است که از نظر زیستی سازگارتر است و امکان خم کردن و شکل دادن صفحات را در طول جراحی فراهم می‌کند.

اما تیتانیوم گران و ماشین‌کاری آن دشوار است. تیتانیوم، نسبت به فولاد ضدزنگ که حاوی نیکل است، از نظر بیولوژیکی ناکنش‌تر است و احتمال کمتری برای ایجاد آلرژی دارد. کاملا محتمل است که از این ماده در آینده بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

یادآوری این نکته مهم است که جنس پلاتین  و پیچ باید یکسان باشد، در غیر این صورت، احتمال خوردگی ایمپلنت‌ها وجود دارد. شما نمی‌توانید از پلاتین  فولادی و پیچ تیتانیومی یا برعکس استفاده کنید.

لینک آگهی های پین پست