{{cartLength}}
{{cartLength}}
ثبت آگهی
ریه / 22 آبان 1398

هدف درمانی جدید برای فیبروز ریوی ایدیوپاتیک

هدف درمانی جدید برای فیبروز ریوی ایدیوپاتیک

فیبروز ریوی یک بیماری پیش‌رونده با زخم برگشت‌ناپذیر ریه‌ها است. IPF یک شکل از فیبروز ریوی است که امید به زندگی افراد مبتلابه این بیماری از 3 تا 5 سال پس از تشخیص است.

ماکروفاژها گلبول‌های سفید بزرگی هستند که سلول‌های دفاعی اصلی در ریه هستند. در سال 2016، محققان نشان دادند که ماکروفاژها منبع اصلی آسیب ناشی از TGF- β1، سیتوکین قوی، در ریه هستند.

از گذشته عقیده بر این است که فیبروز ریوی در بیماری‌هایی مانند فیبروز ریوی ایدیوپاتیک (IPF) ناشی از آسیب مکرر به اپتلیوم آلوئول است. تحقیقی در دانشگاه آلاباما بیرمنگام این نمونه را از بین می‌برد و هدف درمانی احتمالی را برای IPF نشان می‌دهد.

مطالعه‌ای در ژورنال تحقیقات بالینی (Journal of Clinical Investigation) گزارش می‌دهد که ماکروفاژهای مشتق از مونوسیت‌های به کار گرفته‌شده می‌تواند موجب بروز فیبروز ریوی در مدل موش شود. این ماکروفاژها دارای افزایش شار در مسیر متابولیک موالونات و بدون هیچ‌گونه آسیب آزمایشی هستند. هنگامی‌که از قبل آسیبی در ریه باشد، افزایش شار از طریق مسیر موالونات فیبروز ریوی را بدتر می‌کند. این مکانیسم ماکروفاژها را به حالت پروفیبروتیک (فیبروز ارتقاءیافته) قطبی می‌کند که موجب سیگنال دهی ماکروفاژ / فیبروبلاست بیماری‌زا می‌گردد.

علاوه بر این، مطالعه‌ی انسان‌ها مبتلابه IPF نشان داد که سه مکانیسم مشخص که موجب فیبروز ریوی در غیاب آسیب در موش‌ها می‌شوند، در مقایسه با افراد سالم، در سلول‌های برونکوآلوئولار یا BAL این بیماران دیده می‌شوند. این سه مکانیسم عبارت‌اند از: 1) فعال‌سازی پروتئین GTPase کوچک Rac1 و محلی سازی آن در فضای میتوکندری در سلول‌های BAL، 2) افزایش تولید گونه‌های اکسیژن واکنشی میتوکندری توسط سلول‌های BAL در بیماران مبتلابه IPF و 3) شواهد افزایش شار از طریق بازوی غیر استرول مسیر موالونات در سلول‌های BAL که موجب فعال‌سازی Rac1 تقویت‌شده می‌شود.

این مطالعه یک تغییر اساسی را نشان می‌دهد که نشان‌دهنده نقش مهم و اساسی برای عبور ماکروفاژها / فیبروبلاست گرفته‌شده از مونوسیت در ایجاد و پیشرفت فیبروز در غیاب آسیب اپیتلیال است. گرچه اختلال عملکرد سلول اپیتلیال ممکن است باعث شروع IPF شود، این یافته‌های نشان می‌دهد که به آسیب مکرر سلول اپیتلیال برای پیشرفت فیبروز نیازی نیست.

 این یافته‌ها نشان می‌دهد که هدف قرار دادن مسیر موالونات می‌تواند نقش ماکروفاژها را درترمیم فیبروتیک از بین ببرد.

منبع: دانشگاه آلاباما

لینک آگهی های پین پست

 

اشتراک گذاری :