درمان افسردگی با ترکیب روان‌گردان‌ها و مدیتیشن

  بر اساس یک مطالعه جدید، ترکیب مدیتیشن  با یک نوع معروف داروی توهم‌زا می‌تواند شکل جدید درمان برای افسردگی  باشد.

اغلب افراد هنوز روان‌درمانی با داروهای توهم‌زا را روشی بحث‌برانگیز می‌دانند. بااین‌حال، شواهد اخیر نشان می‌دهد که داروهای توهم‌زا می‌تواند برای افسردگی  و اختلالات اضطرابی مفید باشد، درصورتی‌که همراه با درمان‌های معین دیگر مورداستفاده قرار بگیرند.

استدلال پشت این امر هنوز مشخص نیست، اما یک نظریه بیان می‌کند که روان‌درمانی می‌تواند به فرآیندهای درک و تفکری که فرد برای تأثیرگذاری درمان خود به آن‌ها نیاز دارد، کمک کند.

سیلوسایبین، داروی توهم‌زای موجود در مجیک ماشروم (قارچ جادویی)، موضوع چندین مطالعه بوده است. محدوده اثرات آن می‌تواند از کمک به تعاملات اجتماعی تا محدود کردن تمرکز شخص بر روی خود باشد.  

یک مطالعه منتشرشده در سال 2016 نشان داد که سیلوسایبین همراه با روان‌درمانی اثرات ضدافسردگی  روی بیماران در معرض خطر سرطان دارد.

محققان در کالج سلطنتی لندن در افراد مبتلابه افسردگی  که به سایر درمان‌ها پاسخ نداده‌اند، مزایای مشابهی را کشف کردند. تصویربرداری عصبی نشان داد که این دارو می‌تواند بخشی از مغز را خاموش کند که همیشه به هنگام بیداری فرد روشن است. محققان علوم اعصاب این بخش را شبکه حالت پیش‌فرض می‌نامند.

در اوایل سال جاری، مطالعه‌ای اثر سیلوسایبین را با داروهای ضدافسردگی  معروف مقایسه کرد. در این میان، با توجه به یافته‌های جدید منتشرشده در مجله گزارش Scientific Reports، ترکیب سیلوسایبین با نوعی مدیتیشن  می‌تواند اثر بهتری در درمان بیماران داشته باشد.

قدرت مدیتیشن  ذهن آگاه

در حال حاضر، مدیتیشن  ذهنی اثری مشابه روان‌درمانی دارد، ازجمله کاهش تمرکز روی خود و تقویت احساسات خودبرتربینی.

در آخرین مطالعه، گروهی از دانشمندان بیمارستان دانشگاه روان‌پزشکی زوریخ در سوئیس برای اولین باز به بررسی اثر مشترک این دو درمان پرداختند.

حدود 39 مراقبه گر بودائی در این انزوا ذهنی 5 روزه شرکت کردند. آن‌ها باراهنمایی متخصص ذن، باید برنامه‌های سختی را از 6 صبح تا 9 شب انجام می‌دادند.

این عمل، که سشین (sesshin) نام دارد، شامل جلسات مدیتیشن  نشسته، مراقبه پیاده‌روی در فضای باز و بسته و فعالیت‌های بدنی ذهنی است. شرکت‌کنندگان در تمام مدت ساکت بودند.

در روز چهارم انزوا، محققان به برخی از شرکت‌کنندگان سیلوسایبین دادند و به بقیه آن‌ها دارونمایی را تزریق کردند.

جلوگیری از اثرات منفی

این گروه با استفاده از پرسشنامه‌ها و مقیاس‌های ذهنی، پس از 4 ماه دریافتند کسانی که سیلوسایبین مصرف می‌کردند تغییرات مثبت بیشتری داشتند. این تغییرات به جنبه‌هایی مانند همدلی، خود پذیرشی و عملکرد روانی اجتماعی مربوط بود.

در حقیقت، محققان بر این باورند که مهارت‌های به‌دست‌آمده در هنگام مدیتیشن ، از اثرات منفی مصرف سیلوسایبین جلوگیری کرده است.

درمانی دیگر برای افسردگی  

بااین‌حال، شدت انزوا و تخصص شرکت‌کنندگان می‌تواند کاربرد این یافته‌ها را محدود کند. ممکن است برای فردی معمولی زمان بیشتری طول بکشد تا از تمام مزایای مدیتیشن  ذهنی را تجربه کند. همچنین ممکن است بسیاری از افراد نتوانند این انزوای ساختاری را تجربه کنند.

اما، این یافته‌ها می‌تواند راه را برای روش‌های درمانی جدید هموار کند. مثلاً می‌توان از این روش برای درمان افسردگی  استفاده کرد که اغلب با افزایش تمرکز بر خود و کمبودهای اجتماعی همراه است.

باوجود میلیون‌ها بزرگ‌سال که در سراسر جهان به افسردگی  مبتلا هستند،این روش جدید می‌تواند فرصت‌های تحقیقاتی زیادی را فراهم آورد.

بااین‌حال، احتمالاً ورود کامل این روش درمانی به مکالمات سلامت روان نیازمند گذر زمان و تحقیقات بیشتر است.

منبع: کالج امپریال لندن

لینک آگهی های پین پست