{{cartLength}}
{{cartLength}}
ثبت آگهی
ریه / 15 مهر 1398

خطرات مرتبط با دستگاه‌های جدید درمان آمبولی ریوی

خطرات مرتبط با دستگاه‌های جدید درمان آمبولی ریوی

آمبولی ریوی  (PE)، وجود لخته خون در یکی عروق ریوی در ریه‌ها، سومین علت اصلی مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی در آمریکا است. درحالی‌که بیشتر بیماران با داروهای ضد انعقاد درمان می‌شوند (معمولاً با نام رقیق‌کننده شناخته می‌شوند)، استفاده از دستگاه‌های مداخله کننده جدید برای برداشتن یا حل کردن لخته‌های خون در ریه‌ها، در سال‌های اخیر به‌طور قابل‌توجهی افزایش‌یافته است. بااین‌حال، طبق بیانیه جدید انجمن قلب آمریکا (AHA)، داده‌های کمی هست که نشان می‌دهد این روش‌ها، نسبت به استفاده از ضد انعقادها، بسیار ایمن‌تر و مؤثرتر هستند.   

باوجوداینکه ظهور این دستگاه‌ها، رویکرد جدیدی برای درمان آمبولی ریوی  ارائه می‌دهد، سوا لاتی مطرح هست که چه زمانی و برای چه بیماری می‌توان از این دستگاه‌ها استفاده کرد. هدف این بیانیه طبقه‌بندی خطرات مرتبط با این رویکردها و ارائه دستورالعمل بالینی است.

آمبولی ریوی ، که بیشتر در اثر حرکت لخته خون از رگ‌های عمیق چا به سمت ریه‌ها ناشی می‌شود، هرساله 900هزار نفر را در آمریکا درگیر می‌کند. ازنظر تاریخی، بیشتر بیماران مبتلابه PE با رقیق‌کننده‌ها درمان شده‌اند. داروهای رقیق‌کننده از ایجاد لخته‌های جدید جلوگیری می‌کند اما لخته خون‌های موجود را از بین نمی‌برد. بااین‌حال، نتایج معکوس در بیماران با خطر PE متوسط و بالا – باوجود استفاده از ضد انعقادها – باعث ایجاد روش‌های درمانی جدید شده است، ازجمله کاتتر هدایت ترومبولیز (توزیع داروهای خردکننده لخته خون با کاتتر که از طریق کشاله ران وارد می‌شود) و آمبولکتومی مبتنی بر کاتتر (برداشتن لخته خون از طریق کمتر تهاجمی). سازمان غذا و دارو آمریکا (FDA) دو دستگاه برای درمان مداخله‌ای PE ترخیص کرده است، اگرچه دستگاه‌های دیگر در خط توسعه هستند.

علیرغم ترخیص‌ها، شواهد محدودی هست که از ایمنی درمان‌های مداخله‌ای در برابر رویکردهای محافظه‌کارانه‌تر حمایت می‌کند و تا حدودی دلیل این تصمیم FDA را برای تعیین این دستگاه‌ها به‌عنوان دستگاه‌های کلاس II (ریسک متوسط) توضیح می‌دهد. طبق FDA، دستگاه‌های کلاس II شامل ویلچر و برخی آزمایش‌های بارداری است، درحالی‌که کلاس III (پرخطر) – وسایلی که با خطر بالقوه بیماری یا جراحت همراه است – شامل دستگاه‌های قلبی عروقی جدید مانند گذاشتن دریچه‌های قلبی با کاتتر و بالون‌های دارو برای بیماری شریان محیطی می‌شود. برخلاف دستگاه‌های کلاس III، که قبل از فروش و بازاریابی به تائید FDA نیاز دارند، دستگاه‌های کلاس II می‌توانند با مسیر ترخیص 510 (k)، ترخیص شوند. درنتیجه، نویسندگان این مطالعه استدلال می‌کنند که شواهد نشان‌دهنده ایمنی و مؤثر بودن این دستگاه‌ها و توجیه استفاده از آن‌ها، قبل از بازاریابی گسترده در دسترس نخواهد بود.

این گروه تحقیقاتی به این نتیجه رسیدند که بیمارانی که بیشتر در معرض خطر مرگ به دلیل PE و کمتر در معرض خطر خون‌ریزی هستند، از این درمان‌های تهاجمی‌تر سود می‌برند. بیماران با خطر کمتر باید با ضد انعقادها درمان شوند. این گروه تزریق روتین درمان‌های مداخله‌ای برای بیماران با خطر متوسط را رد می‌کند. برای بیمارانی که در این گروه قرار می‌گیرند باید خطرات درمان و فواید آن به‌دقت ارزیابی شود. 

منبع: دانشکده پزشکی پنسیلوانیا

لینک آگهی های پین پست

اشتراک گذاری :