{{cartLength}}
{{cartLength}}
ثبت آگهی
قلب / 10 مهر 1398

تجویز داروهای نارسایی قلبی کمتر از دوزهای پیشنهادی

تجویز داروهای نارسایی قلبی کمتر از دوزهای پیشنهادی

داروهای مهم برای درمان نارسایی قلبی اغلب در دوزهایی کمتر از دوز پیشنهادی دستورالعمل‌های بین‌المللی تجویز می‌شوند. مطالعه‌ای با مشارکت دانشگاه پزشکی وین نشان می‌دهد پزشکان برای تجویز داروهای رایج نارسایی قلبی بیش‌ازحد محتاطانه عمل می‌کنند. علیرغم عوارض جانبی، دلیل این امر تعصب غیر عمد پزشکان است.نارسایی قلبی یکی از بیماری‌های بسیار رایج در کشورهای غربی است. در این میان، سه گروه دارویی (آنزیم مبدل آنژیوستانین (ACE) – مهارکننده، مسدودکننده بتا و مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوستانین (ARB)) با دستورالعمل واضح تجویز برای درمان بیماران مورداستفاده قرار می‌گیرند. در مطالعه‌ای مشترک بین دانشگاه پزشکی وین و کارشناسان گروه تحقیقاتی انجمن قلب و عروق اتریش در مورد نارسایی قلبی، محققان دوزهای تجویزی برای بیماران سرپایی را بر اساس فهرست نارسایی قلبی ملی اتریش (اطلاعات 3737 بیمار) بررسی کردند.

در طی این بررسی که 12 ماه به طول انجامید، محققان دریافتند تنها بخش محدودی از بیماران مبتلابه نارسایی قلبی سیستولیک مزمن مقدار ماکزیمم توصیه‌شده را دریافت کردند. دوز دریافتی بسیاری از بیماران پایین‌تر از دوز بهینه توصیه‌شده بود. این مقدار به‌خصوص در یک کلاس ماده با حداکثر دوزهای عددی مختلف مشخص تا اثر درمانی مشابه حاصل شود. بنابراین، داروهایی که دوز هدف بالاتری در مقدار کامل داشتند (مثلاً 10 میلی‌گرم مسدودکننده بتا در مقابل 200 میلی‌گرم)، در دوزهای بسیار پایین‌تری تجویز شدند. این در حالی بود که احتمال تجویز دوز ماکسیمم دارو در درمان به‌طور قابل‌توجهی بالاتر بود.

مارتین هالسمان، متخصص قلب و عروق دانشگاه پزشکی وین، می‌گوید: "ما دریافتیم که در میان همکاران ما ترس ناخودآگاه مصرف بیش‌ازحد و ترس از اثرات جانبی دارو هست. این امر به‌ویژه با دوز هدف بالاتر یک محصول دارویی ارتباط دارد و از تجویز دوز مقدار شده به‌عنوان مقدار بهینه در مطالعات محوری جلوگیری می‌کند."

فرض بر این است که این رفتار بیش‌ازحد محتاطانه مشکل خاص درمان‌های قلبی عروقی نیست، اما این احتیاط بیش‌ازحد در مقدار دوز تجویزی در بخش‌های دیگر نیز وجود دارد. در مطالعات آتی محققان قصد دارند این تعصب را در سایر تخصص‌ها و بیماری‌ها موردبررسی قرار دهند.

برای اولین قدم، نویسندگان این مقاله پیشنهاد می‌کنند این نتایج در گروه بزرگ‌تری از بیماران و سایر نهادهای بیماری بررسی شود. در صورت تائید نتایج، پیشنهاد می‌شود دستورالعمل‌های راهنما بر اساس دوز برحسب میلی‌گرم با دستورالعمل‌ها بر اساس دوزهای هم ارزی تکمیل شود. تجویز دوز درمانی درست و تست‌شده برای دستیابی به اثر درمانی موردنظر و همچنین ارائه کیفیت زندگی بهتر به بیمار حائز اهمیت است.

منبع: دانشگاه پزشکی وین

لینک آگهی های پین پست

اشتراک گذاری :