نقش زیرمجموعه‌ی جدید سلول‌های T در ایجاد دیابت نوع 1

مطالعه‌ی اخیر دانشگاه فنلاند شرقی نشان می‌دهد که زیرمجموعه‌ی جدید سلول‌های T بنام سلول‌های کمکی محیطی T ممکن است در ایجاد دیابت نوع 1 نقش داشته باشند. افزایش تعداد سلول‌های کمکی محیطی T هم در کودکان مبتلابه دیابت نوع 1 و هم در کودکان سالمی که بعداً به این بیماری مبتلا شده‌اند، دیده شد. این مقاله در ژورنال Diabetologia منتشر شد.

دیابت نوع 1 یک بیماری خود ایمنی که معمولاً در کودکی بروز می‌کند. در دیابت نوع 1، تولید انسولین توسط سلول‌های بتا در لوزالمعده توسط سیستم امنی مختل می‌شود. علاوه بر استعداد ژنتیکی، بروز آنتی‌بادی‌ها در خون، ایجاد دیابت نوع 1 را در آینده پیش‌بینی می‌کند.

در اثر فعال شدن سلول B در برابر پروتئین در بروز آنتی‌بادی‌ها قبل از دیابت‌های بالینی جزایر لانگرهانس، آنتی‌بادی‌ها قبل از دیابت‌های بالینی بروز می‌کنند. فعال شدن سلول‌های B در بافت‌های لنفاوی به‌نوبه‌ی خودتوسط سلول‌های کمکی فولیکولی T کنترل می‌شود. در مطالعه‌ای پیشین در دانشگاه فنلاند شرقی نشان داده شد که تعداد سلول‌های کمکی فولیکولی T در کودکان نزدیک به ابتلا به دیابت نوع 1 افزایش پیدا می‌کند.

توانایی مشابه برای فعال‌سازی سلول‌های B اخیراً به زیرمجموعه‌ی جدید سلول‌های T نسبت داده‌شده است. این سلول‌های به‌اصطلاح کمکی محیطی T به سلول‌های کمکی فولیکولی T شباهت دارند، اما گیرنده‌هایی را بیان می‌کنند که امکان رفتن آن‌ها به بافت‌های ملتهب را فراهم می‌کند.

مطالعه‌ی کنونی نقش سلول‌های کمکی محیطی T را در ایجاد دیابت نوع 1 بیان می‌کند. محققان نشان دادند که تعداد این سلول‌ها در خون کودکان مبتلابه دیابت نوع 1 و همچنین کودکان سالم و آنتی‌بادی مثبت افزایش‌یافته است. از همه مهم‌تر، تعداد این سلول‌ها در کودکان با آنتی‌بادی مثبت که بعداً به دیابت نوع 1 مبتلا می‌شوند، به‌وضوح افزایش داشته است.

این مطالعه با استفاده از نمونه‌هایی از مطالعه‌ی DIPP فنلاندی انجام شد؛ در مطالعه‌ی قبلی کودکان ایجاد دیابت نوع 1 در کودکان با خطر ژنتیکی برای این بیماری دنبال می‌شود.

منبع: دانشگاه فنلاند شرقی

لینک آگهی های پین پست :

https://pinpost.ir/adv