ایمونوتراپی بهتر سرطان‌ها با استفاده از ابزارهای پیشرفته

در مجله علمی ایمونولوژی، محققان فناوری و سلامت DUT و دانشگاه جیکوب در برمن نتیجه تحقیقات پیشرفته خود را منتشر کردند که پیشرفت در تشخیص نوع خاصی از سلول‌های ایمنی به نام سلول‌های T را نشان می‌دهد.

پیشرفت در تشخیص سلول‌های T بر جنبه‌های زیادی از درمان دلالت دارد. برای مثال، در ایمونوتراپی سرطان (رویکرد درمانی که سلول‌های ایمنی خود بیمار را درگیر می‌کند)، ویژگی سلول‌های T در شناسایی سلول‌های سرطانی برای تهیه استراتژی‌های درمانی شخصی حیاتی است.

سلول‌های T گلبول‌های سفید خون سیستم ایمنی هستند که ویژگی‌های شگفت‌انگیزی دارند: آن‌ها می‌توانند سلول‌های سرطانی و سلول‌های عفونت ویروسی را در بدن تشخیص دهند و همچنین می‌توانند به آن‌ها حمله کرده و آن‌ها را از بین ببرند. به همین دلیل سلول‌های T بخش مهمی از پاسخ ایمنی بدن را تشکیل می‌دهد که به‌واسطه‌ی آن بیماران در برابر تومورها و ویروس‌ها مقاومت می‌کنند.

به هنگام استفاده از ایمونوتراپی، سیستم ایمنی به تومور پاسخ می‌دهد و سلول‌های T برای مبارزه با تومور در خون بیمار تکثیر می‌شوند. برای درک چگونگی کار ایمونوتراپی، دانشمندان و پزشکان تعداد سلول‌های T مختص تومور را شمارش می‌کنند. سلول‌های T مختص تومور با گیرنده مختص سلول‌های T، با استفاده از شناساگر رنگی به نام تترامر MHC شناسایی می‌شوند. با استفاده از این شناساگرهای رنگی، سلول‌های T مختص تومور دیده می‌شوند و می‌توان آن‌ها را زیر میکروسکوپ یا در بک دستگاه توان عملیاتی به نام فلوسیتومتر شمارش کرد.

مولکول فوق‌العاده پایدار

به دلیل بی‌ثباتی ذاتی پروتئین MHC، تولید پروتئین‌های MHC از شناساگر تترامر MHC درگذشته کار دشواری بود و از آن‌ها فقط در تحقیقات و تشخیص‌ها استفاده می‌شد.

سباستین اسپینگر، پروفسور دانشگاه جیکوب در برمن می‌گوید: اگر یک محقق به پروتئین MHC نیاز پیدا می‌کرد، باید از شرکت‌ها خواست می‌کرد تا آن را بسازند، که این پروسه ۴ تا ۶ هفته طول می‌کشید. مطمئناً این امر مشکلات بزرگی در پی داشت، اگر می‌خواستند بیماری‌ای را تشخیص دهند یا اگر پروژه‌ای واقعاً مهم و اورژانسی را دنبال می‌کردند. مشکل این بود که هر پروتئین MHC مقدار کمی از تومور و یا ویروس بنام پپتید را داشت که در هر بیمار متفاوت بود. بدون پپتید، پروتئین MHC ناپایدار بودد و به‌سرعت نابود می‌شد، حتی اگر در یخچال نگه‌داری می‌شد، درنتیجه تترامر MHC از بین می‌رفت.

این ‌یک پیشرفت است و استفاده از شکل فوق‌العاده پایدار شناساگرهای تترامتر MHC که توسط پروفسور سین ریکر هدراپ از فناوری سلامت DTU و همکارانش در دانشگاه جیکوب برین که توسط پروفسور سباستین در مجله ایمونولوژی علمی منتشرشده است.

با این اختراع جدید مولکول‌های MHC در صورت نیاز می‌توانند فوراً با پپتیدها ایجاد شوند.

سین ریکر هدراپ می‌گوید: این تکنولوژی طیف وسیعی از امکانات را برای ردیابی بیماری‌های مرتبط با سلول‌های T در بیماران و دست‌کاری سلول‌های T به‌خصوص برای مبارزه با بیماری‌های خاص مثل سرطان فراهم می‌کند.

اکنون هدراپ و اسپینگر شرکتی برای تولید و فروش این اختراع یعنی شناساگر تترامتر MHC تأسیس کرده‌اند. این شرکت قبلاً سود قابل‌توجهی در شناساگرهای تترامتر MHC برده است.

بعلاوه، هدراپ و اسپینگر معتقدند که شکل پایدار پروتئین MHC وعده بزرگی درزمینهٔ شخصی کردن درمان سلول T یعنی دقت سلول درمانی فعال‌شده می‌دهد، که بیماران سلول‌های T مختص تومور خود را در پروتکلی شخص شده دارند؛ این سلول‌ها جداشده و قبل از استفاده به‌عنوان محصول درمانی فعال‌شده‌اند.

این استفاده بالقوه می‌تواند باعث ایجاد شرکت‌های دیگر شود.

منبع: دانشگاه فنی دانمارک