در مورد لنفوما چه چیزی لازم است بدانید؟ (بخش اول)

لنفوما نوعی سرطان  مربوط به سیستم لنفاوی می باشد. این سرطان  نوعی از سلول های سفید به نام لنفوسیت  را تحت تاثیر قرار می دهد. لنفوسیت  به از بین بردن بیماری ها در درون بدن کمک می کند. آن ها نقش مهمی در سیستم ایمنی ایفا می کنند.

رشد این نوع از سرطان  در سلول های سفید\ خون یا لنفوسیت  ها آغاز می شود. از آن جایی که این سرطان  در خون حضور دارد، می تواند گسترش یافته یا به بیان دیگر، به بخش های مختلف بدن متاستاز دهند.

لنفوما می تواند در هر سنی رخ دهد، اما یکی از شایع ترین انواع سرطان  در کودکان و نوجوانان بین سنین 15 تا 24 سال می باشد. این سرطان  در بیشتر مواقع قابل درمان است.

در ایالات متحده ، خطر ابتلا به لنفومای غیرهاچکین(non-hodgkin) 1/2 درصد و خطر ابتلا به لنفومای هاچکین، حدود 2/0 درصد می باشد.

نکات کلی در رابطه با لنفوما

ابتدا برخی نکات اصلی درمورد این سرطان  را گفته و بعد در ادامه ی مقاله به جزئیات بیشتر خواهیم پرداخت:

لنفوما، سرطان  گره های لنفاوی و سیستم لنفی است.

دو نوع اصلی این سرطان ، هاچکین و غیرهاچکین می باشد که از این دو، غیر هاچکین شایع تر است.

علائم کلی معمولا شامل بزرگ شدن گره های لنفاوی است که بعد از بهبودی عفونت، کوچک تر نمی شوند، در صورتیکه به طور طبیعی باید این تورم بعد از بهبود عفونت، از بین برود.

راهی برای پیشگیری دربرابر ای سرطان  وجود ندارد اما امید به زنده ماندن و درمان برای آن وجود دارد.

درمان

درمان به نوع لنوما و مرحله ی پیشروی آن بستگی دارد.

لنفومای سست یا کند-رشد، ممکن است بدون نیاز به درمان، تنها به کمی مراقبت نیاز داشته باشد.

درصورت لزوم انجام درمان، موارد می تواند شامل:

درمان های زیستی: این درمان متشکل از داروهایی است که سیستم ایمنی را تحریک می کند تا بوسیله ی میکروارگانیسم های زنده ی تعبیه شده، به سلول های سرطانی حمله کنند.

آنتی بادی درمانی: آنتی بادی های ساخته شده به درون بافت خون تزریق می شوند تا با آنتی ژن های سرطانی مبارزه کنند.

شیمی درمانی: درمان به وسیله ی داروهای تهاجمی که برای کشتن سلول های سرطان  از آن ها استفاده می شود.

اشعه ی ایمنی درمانی: در این روش اشعه هایی با قدرت بالا را به طور مستقیم به سلو های B و T سرطانی می تابانند تا آن ها را از بین ببرند.

اشعه درمانی: برای تمرکز بر بخش کوچکی از سرطان ، مورد استفاده قرار میگیرد.

پیوند سلول های بنیادی: در این روش می توان مغز استخوان آسیب دیده با میزان زیاد شیمی درمانی و اشعه درمانی را، مجددا احیا کرد.

استروئید: می تواند این ماده را برای درمان لنفوما تزریق کرد.

جراحی: از این روش می توان برای حذف اندام های آسیب دیده بوسیله ی متاستاز مانند، طحال یا دیگر اندام ها استفاده نمود.

در بیشتر مواقع از جراحی برای بافت بردرای یا نمونه برداری بافتی استفاده می شود.

علائم

نشانه ها و علائم لنفوما با برخی بیماری ها مانند بیماری های ویروسی و سرماخوردگی معمول، مشابه است اما نشانه ها در سرطان  بیشتر از چیزی که انتظار می رود به طول می انجامد.

برخی افراد ممکن است هیچ علامتی نداشته باشند، اما در برخی افراد، تورم گره های لنفاوی توجهشان را جلب می کند. غدد لنفاوی در تمام بدن قرار دارند، به خصوص در گردن، کشاله ران، شکم و زیر بغل.

این تورم اغلب بدون درد است، اما درصورتیکه تورم، به اندام ها، استخوان ها و دیگر ساختارها، فشار وارد کند، باعث ایجاد درد می شود که ممکن است با درد کمر اشتباه گرفته شود.

گره های لنفاوی ممکن است در طول عفونت های شایع هم متورم شوند، مانند سرماخوردگی، اما در لنفوما تورم غدد لنفاوی از بین نخواهد رفت. در صورتیکه تورم سبب بروز عفونت شود، درد ایجاد می شود.

از آن جایی که علائم این سرطان  با دیگر مشکلات هم پوشانی زیادی دارد، ممکن است بسیار اشتباه گرفته شود.

اما تمام کسانی در ناحیه ی گره های لنفاوی خود احساس تورم می کنند، لازم است به پزشک مراجعه کنند.

دیگر علائم تمام انواع لنفوماها شامل:

تب بدون وجود عفونت

تعریق شبانه، تب و لرز

کاهش وزن و اشتها

جوش های بی دلیل

خستگی مفرط دائمی، و غیرمعمول یا کمبود انرژی

علائم دیگری که ممکن است در لنفومای غیر هاچکین وجود داشته باشد:

سرفه ی دائم

کوتاهی تنفس

درد یا تورم در ناحیه ی شکم

درد، ضعف، فلجی یا دیگر موارد می تواند در صورت فشار گره های لنفاوی بزرگ شده به ستون فقرات یا مهره ها، ایجاد شود.

لنفوما می تواند به سرعت از گره های لنفاوی به دیگر بخش های بدن در طول سیستم لنفاوی، حمله کند. با گسترش لنفوسیت  های سرطانی به بافت های مختلف بدن، توانایی بدن برای مبارزه با عفونت ها کاهش می یابد.