{{cartLength}}
{{cartLength}}
ثبت آگهی
آرتریت / 06 اسفند 1397

هرآن چیز که لازم است در رابطه با نقرس بدانید (بخش اول)

هرآن چیز که لازم است در رابطه با نقرس بدانید (بخش اول)

نقرس  نوع شایعی از آرتریت است که سبب درد شدید، ورم و سختی مفاصل می شود. این حالت معمولا مفاصل شست پا را درگیر می نماید.

حمله ی نقرس  می تواند به سرعت رخ داده، برای مدت طولانی باقی بماند و به آرامی بافت ناحیه ی ملتهب را دچار آسیب نماید. این مشکل همچنین می تواند مربوط به افزایش بیماری های قلب و عروق و بیماری های متابولیتی بوده که به شدت هم دردناک هستند.

این مشکل شایع ترین نوع آرتریت التهابی در مردان است، اگرچه بیشتر مردان تحت تاثیر آن قرار می گیرند، زنان نیز ممکن است بعد از دوره ی یائسگی به آن مبتلا شوند.

مرکز کنترل و پیشگیری بیماری گزارش کرد که 3/8 میلیون آمریکایی در سال های 2007 تا 2008 درگیر این بیماری شده اند.

نکات کلی در رابطه با نقرس

در این بخش به نکات کلیدی در رابطه با نقرس  پرداخته، و در ادامه ی مقاله به جزئیات بیشتر می پردازیم.

نقرس  نوعی آرتریت است که به دلیل افزایش میزان اوریک اسید در بافت خون ایجاد می شود.

علائم نقرس  می تواند در نتیجه ی تشکیل کریستال های اوریک اسید در مفاصل و پاسخ بدن به آن ها باشد.

نقرس  بیشتر مفاصل شست پا را تحت تاثیر قرار می دهد.

نقرس  اغلب به طور ناگهانی در میانه ی شب بروز می کند.

بیشتر موارد نقرس  با داروهای خاص قابل درمان هستند.

درمان

بیشتر موارد نقرس  به وسیله دارو قابل درمان هستند. داروها می توانند برای درمان علائم حمله ی نقرس ، پیشگیری از بروز در آینده و کاهش خطر عوارض جانبی نقرس  مثل سنگ کلیه و طب توفوس، مورد استفاده قرار گیرند.

معمولا داروها شامل ضدالتهاب های غیراستروئیدی (NSAIDs)، کولشیسین یا کورتیکواستروئید هستند. این داروها سبب کاهش التهاب و درد در نواحی تحت تاثیر نقرس  شده و به معمولا شکل خوراکی مصرف می شوند.

از داروها همچنین می توان برای کاهش محصولات اوریک اسید( مهارکننده های گزانتین اکسیداز مانند آللوپورینول) یا ارتقاء توانایی کلیه برای دفع اوریک اسید از بدن(پروبنسید) استفاده کرد.

بدون درمان، حمله ی نقرس  حاد در زمان 12 تا 24 ساعت به اوج خود می رسد. یک فرد مبتلا می تواند در مدت 1 تا 2 هفته بدون درمان، بهبود یابد.

آزمایشات و تشخیص

از آنجای که علائم هنگامی که ظاهر می شوند به علائم دیگر مشکلات شباهت دارند، ممکن است به سختی بتوان نقرس  را تشخیص داد. در بیشتر افراد مبتلا به نقرس ، اسید اوریک زیاد در خون وجود دارد اما ممکن است تا مدت ها مشخص نباشد. از طرف دیگر، بیشتر افرادی که اسید اوریک زیاد در خون دارند، به نقرس  مبتلا نخواهند شد.

یکی از آزمایشاتی که پزشکان تجویز می کنند، آزمایش مایع مفصلی است، که مایع به وسیله ی یک سوزن از مفصل خارج می شود. مایع به دست آمده برای ارزیابی وجود کریستال های اوره، مورد آزمایش قرار می گیرد.

از آنجایی که عفونت مفصل می تواند علائمی مشابه با نقرس  داشته باشد، پزشک می تواند همزمان با بررسی مایع مفصلی، آن را از لحاظ وجود باکتری نیز مشاهده نماید.

پزشکان همچنین می توانند به منظور اندازه گیری سطح اوریک اسید خون، آزمایش خون تجویز نمایند، اما، همانطور که اشاره شد، افراد با سطح بالای اوریک اسید، لزوما به نقرس  مبتلا نخواهند شد. از طرف دیگر، افرادی هم هستند که با داشتن علائم نقرس ، سطح اوریک اسید در خون آنها غیر طبیعی نیست.

در نهایت، پزشکان می توانند در نزدیک مفاصل یا درون توفوس، با استفاده از اشعه مافوق صوت یا سی تی اسکن، به دنبال کریستال های اوره بگردند، بوسیله ی اشعه ی ایکس نمی تواند نقرس  را تشخیص داد اما می تواند دیگر دلایل را مورد بررسی قرار دهد.

انواع

سطوح متنوعی از فرایند نقرس  وجود دارد که در انواع متفاوتی از نقرس  تجربه شده است.

افزایش اسید اوریک خون بدون علائم

امکان دارد با وجود اینکه سطح اوریک اسید در خون کسی بالاست، هیچگونه علامتی نداشته باشد. در این مرحله، نیازی به درمان نیست، به نظر می آید که کریستال های اوره در بافت ها ته نشین شده و سبب بروز مشکلات جدی می شوند.

در افراد مبتلا به اسید اوریک بالا بدون علامت، به بررسی فاکتورهای مختلف دخیل در ساخت اوریک اسید، پرداخته خواهد شد.

نقرس  حاد

در این مرحله، کریستال های ته نشین شده، به سرعت سبب بروز التهاب و دردهای شدید می شود. این حمله ی ناگهانی با عنوان شعله ور شدن نیز به کار می رود و به طور طبیعی بعد از 3 الی 10 روز فروکش می کند. این حمله ها ممکن است با استرس، مصرف الکل و دارو و آب سرد، تحریک شود.

نقرس  تاکتیکی یا حیاتی

این سطح زمان بین حمله های نقرس  حاد است. حمله های بعدی ممکن است برای ماه ها یا سال ها اتفاق نیفتند، در صورتیکه درمان نشوند، بعد از گذشت زمان، آنها ممکن است بیشتر به طول انجامیده و تکرار شوند. در طول این نقرس ، احتمالا کریستال های یورات نیز در بافت رسوب خواهند کرد.

نقرس  توفوس مزمن

نقرس  توفوس مزمن، ناتوان کننده ترین نوع نقرس  می باشد. آسیب های بعدی ممکن است مفاصل و کلیه را هدف قرار دهند. بیماران ممکن است از آزتریت مزمن رنج ببرند سبب بروز توفی شوند، در توفی کریستال های بزرگ یورات در نواحی خنک کننده ی بدن مانند مفاصل انگشتان، رسوب می کنند.

مرحله ی نقرس  توفوس مزمن، نشان دهنده ی گذشت زمان زیاد بدون درمان است، حدود 7 سال . لازم است که بیمار درمان های مناسب را برای جلوگیری از رسیدن به این مرحله  انجام دهد.

نقرس  کاذب

یکی از حالت هایی که به راحتی با نقرس  اشتباه گرفته می شود، نقرس  کاذب است. علائم نقرس  کاذب بسیار شبیه به نقرس  است.

بیشترین تفاوت میان نقرس  و نقرس  کاذب این است که مفاصل به جای کریستال های یورات، با کریستال های کلسیم فسفات برانگیخته شده اند. درمان نقرس  کاذب با نقرس  تفاوت دارد.

 

اشتراک گذاری :