درمورد طاسی موضعی (alopecia areata) چه می دانید؟ (بخش دوم)

دلایل

این مشکل زمانی ایجاد می شود که گلبول های سفید خون به سلول های فولیکول مو حمله می کنند، و سبب می شوند که روند ساخت مو در آن ها به شکل قابل توجهی کاهش یابد. البته این موضوع هنوز شناخته نشده باقی مانده که چه چیزی دقیقا سبب بروز چنین تحریکی در سیستم ایمنی می شود.

درحالیکه دانشمندان هنوز مطئمن نیستند که چه چیزی سبب بروز این تغییر می شود، به نظر می رسد که عوامل ژنتیکی دخالت داشته و احتمال بروز این بیماری در افرادی که سابقه ی خانوادگی دارند، بیشتر است. از هر 5 نفری که به این بیماری مبتلا شده اند، یک نفر دارای سابقه ی بیماری در ابتلا به این بیماری بوده اند.

دیگر تحقیقات نشان داد که بیشتر افرادی که سابقه ی خانوادگی ابتلا به طاسی موضعی داشته اند، احتمال وجود سایر اختلالات خودایمن نیز در آن ها وجود دارد. مانند آتوپی، اختلالی که سبب حساسیت بسیار زیاد می شود، تیروئیدیتیس و ویتیلیگو.

برخلاف آنچه که بیشتر مردم تصور می کنند، شواهد علمی بسیار کمی مبنی بر این موضوع وجود دارد که طاسی موضعی به دلیل استرس ایجاد می شود. اگرچه استرس زیاد می تواند محرکی برای بروز این شرایط باشد اما تحقیقات اخیر بیشتر بر دلایل ژنتیکی دلالت دارد.

درمان های خانگی

درمان های  قراردادی برای طاسی موضعی بسیار محدود است، اما همچنان مطالعاتی که نشان دهد درمان های طبیعی مورد استفاده است، وجود دارد.

برخی افراد هستند که استفاده از پیاز یا آب سیر، چای سبز سرد، روغن بادام، روغن رزماری، عسل یا شیر نارگیل را بر روی پوست سر توصیه می کنند. اگرچه هیچکدام از این موارد ضرر ندارد، اما تاثیرات مثبتشان بر اختلال نیز به اثبات نرسیده است.

برخی افراد به سراغ درمان های تناوبی رفته اند مانند طب سوزنی و رایحه درمانی که این موارد هم شواهد ضعیفی مبنی بر موثر بودن داراست.

علائم

بیشترین علامت طاسی موضعی، ایجاد نواحی فاقد مو است. قسمت هایی به اندازه ی یک سکه از مو که ریخته شده، که بیشتر از همه در پوست سر اتفاق می افتد. هر مقطعی از بدن که دارای مو می باشد ممکن است درگیر شود مانند ریش و مژه.

از دست دادن مو می تواند به طور ناگهانی باشد، که در چند روز و یا چند هفته پیشرفت می کند. ناحیه ای قرار است در آن ریزش مو اتفاق بیفتد ممکن است خارش دار یا سوزش دار شود. فولیکول های مو به طور کامل تخریب نشده اند پس در صورتیکه التهاب آن هااز بین بروز موها می توانند مجددا رشد نمایند. برخی افراد که برخی از این نواحی را در سر خود دارند که به طور خود به خود ایجاد شده، بعد از مدتی بدون درمان خاص، ترمیم اتفاق می افتد.

حدود 30 درصد از افرادی که دارای طاسی موضعی هستند دریافتند که مشکلشان ممکن است رو به وخامت گذارد و یا به شکل دوره ای ریزش و ترمیم مجدد، باشد.

حدود نیمی از بیماران پس از یک سال بهبود میابند، اما برخی از بیماران ممکن است سطوح دیگری از بیماری را تجربه نمایند. حدود 10 درصد از مردم طاسی کامل یا یونورسالیس را تجربه می کنند.

طاسی موضعی همچنین می تواند بر ناخن های دست و پا نیز اثر بگذارد و در برخی مواقع این ها نشانه ای است بر پیشروی این بیماری. شمار زیادی از تغییرات کوچک وجود دارد که ممکن است برای ناخن ها اتفاق بیفتد.

ظهور فرورفتگی های کوچک

ظهور لکه ها و خط های سفید

سخت شدن ناخن ها

از دست رفتن براقی ناخن ها

نازک و شکننده شدن ناخن ها

دیگر نشانه های بالینی شامل:

ظهور موهای نشانه ای: این زمانی اتفاق می افتد که موهای کوتاه در قسمت زیر خود نازک شده ودرون یا اطراف نقاط بی مو رشد می کنند.

لاشه ی مو: جایی که موها پیش از رسیدن به سطح پوست می شکنند.

موهای سفید: در ناحیه ای که تحت تاثیر ریزش مو هستند ممکن است ظاهر شوند.

تشخیص

پزشکان اغلب به سرعت می توانند با در نظر گرفتن علائم و معاینه، طاسی موضعی را تشخیص دهند. آن ها ممکن است به میزان ریزش مو توجه کرده و موهای ناحیه ی تحت تاثیر را با میکروسکوپ مورد مطالعه قرار دهند.

در صورتیکه بعد از معاینه ی بالینی، پزشک موفق به تشخیص نشود، می توان نمونه ی بافتی از فرد گرفت. در صورتیکه لازم باشد دیگر بیماری های خود ایمن نیز مورد مطالعه قرار گیرد، آزمایش خون نیز برای بیماران تجویز می شود.

از آن جایی که علائم طاسی موضعی بسیار مخرب است، انجام تشخیص سریع و درست، بیشتر مورد توجه خواهد بود.