شناخت علائم شیزوفرنی (بخش اول)

شیزوفرنی یک اختلال روانی است که معمولا در سنین بالا یا اوایل بزرگسالی رخ می دهد. از طریق توهم ،خیال پردازی و دیگر مشکلات مشخص می شود، شیزوفرنی میتواند یک رخداد طولانی مدت باشد.

در این مقاله، ما دلایل، علائم و درمان شیزوفرنی را مورد بحث قرار خواهیم داد.

نکات کلی در رابطه با شیزوفرنی

در ادامه به برخی اطلاعات در رابطه با شیزوفرنی می پردازیم و در ادامه ی مقاله به جزئیات بیشتر خواهیم پرداخت.

ارزیابی شده است که حدودا شیزوفرنی یک درصد از جمعیت را درگیر کرده است.

علائم شامل توهم ، خیال پردازی و افکار بدون سازمان است.

شیزوفرنی تنها زمانی که دیگر بیماری ها ظاهر می شوند، قابل تشخیص است.

شیزوفرنی چیست؟

شیزوفرنی شایع ترین اختلال در سنین بین 16 تا 30 سال است و مردان علائم آن را در سنین کم تری نسبت به زنان بروز می دهند. در بیشتر موارد، اختلال بسیار آرام پیشروی می کند به شکلی که فرد تا سال ها متوجه وجود چنین اختلالی درون خود نخواهد شد. به هرحال در دیگر موارد، علائم به طور ناگهانی ظاهر شده و به سرعت پیشرفت می کند.

شیزوفرنی به طور تقریبی یک درصد از تمام جمعیت بزرگسال را درگیر کرده است. گزارشات نشان داده است که شیزوفرنی مجموعه ای از بیماری هاست که در یک نام خلاصه می شود.

علائم شیزوفرنی

شمار زیادی از کسانی که به شیزوفرنی مبتلا هستن حالت وابسته ای نسبت به دیگران دارند به این دلیل که آنها توانایی یافتن شغل یا مراقبت از خود را ندارند.

بسیاری هم ممکن است تحت درمان باشند و مشکل خاصی متوجه آن ها نباشد.

برخی بیماران ممکن است به طور مشخص علائمی را بروز دهند اما در شکل های دیگر. در کل آن ها سالم به نظر می رسند تا زمانی که روند صحیح فکری آنها مورد آزمایش قرار گیرد.

تاثیرات شیزوفرنی بیمار، خانواده، دوستان و جامعه را نیز تحت تاثیر قرار می دهد.

علائم و نشانه های شیزوفرنی بسیار متنوع است و به فرد بستگی دارد.

علائم به چهار گروه دسته بندی می شوند:

علائم مثبت: که با عنوان علائم روانی نیز شناخته میشود. برای مثال توهم  و خیال پردازی.

علائم منفی: این مورد به چیزهایی برمیگردد که از فرد دریغ می شود. برای مثال، نبود ابراز احساسات چهره ای و نبود انگیزه.

علائم شناختی: این مورد روند فکر بیمار را تحت تاثیر قرار می دهد. که می تواند علائم مثبت یا منفی داشته باشد برای مثال، تمرکز پایین یک علامت منفی است.

علائم احساسی: این مورد معمولا علائم منفی دارد مانند توهم .

در ادامه مجموعه ای از علائم غالب را خواهیم آورد:

وهم_ بیمار درگیر باورهای اشتباه می شود که می تواند شکل های مختلفی داشته باشد مانند توهم  توطئه یا توهم  خودبزرگ بینی. آنها ممکن است احساس کنند که دیگران در صدد کنترل آن ها هستند و یا فکر کنند دارای توانایی و قدرت بسیار زیادی هستند.

خیال پردازی_ شنیدن صداهایی که وجود خارجی ندارند نسبت به دیدن، مزه کردن یا بوییدن آنها شایع تر است. به هرحال، افراد درگیر شیزوفرنی دسته ای از خیال پردازی ها را تجربه خواهند کرد.

اختلالات فکری_ فرد ممکن است از یک موضوع بدون دلیل به سایر موضوعات پرش داشته باشد. شنونده معمولا به سختی می تواند صحبت های او را درک و دنبال کند.

دیگر علائم مانند:

نبود انگیزه_بیماران دیگر نمی توانند رانندگی کنند. فعالیت های روزانه مانند شستن، پختن و دیگر فعالیت ها از دست آن ها خارج می شود.

ضعف در ابراز احساسات_ در واکنش های شادی و ناراحتی ناتوان اند و یا به اشتباه آن هارا ابراز می کنند.

گوشه گیری اجتماعی_ زمانی که بیماران از اجتماع فاصله می گیرند و این به آن دلیل است که فکر می کنند دیگران میخواهند به او آسیب برسانند.

نا آگاهی از بیماری_ از آنجایی که توهم ات و تخیلات برای بیمار کاملا واقعی به نظر می رسد، از نگاه او بسیاری از آن ها بیماری نخواهند بود. در نتیجه آن ها درمان را پس می زنند زیرا از عوارض جانبی آن می ترسند و یا اینکه فکر می کنند داروها سمی هستند.

مشکلات شناختی_ توانایی بیماران در تمرکز، تماس گرفتن، برنامه ریزی و مدیریت زندگی شان تحت تاثیر قرار می گیرد. علاوه براین برقراری ارتباط برای آن هابسیار دشوار خواهد بود.

دلایل شیزوفرنی چیست؟

گزارشات بر مبنای فاکتورهایی است که به طور کلی بر اساس شروع شیزوفرنی دسته بندی می شوند.

شواهد نشان می دهد که عوامل ژنتیکی و فاکتورهای محیطی همراه با هم در ایجاد شیزوفرنی عمل می کنند. این حالت یک عنصر ارثی است که عوامل محیطی آن را تحریک و تشدید می کند.

در ادامه فهرستی از فاکتورهایی که در شکل گیری شیزوفرنی دخیل هستند، آورده شده است.

وراثت ژنتیکی

در صورتیکه هیچ سابقه ی ژنتیکی مربوط به شیزوفرنی در خانواده وجود ندارد، شانس بروز آن کمتر از یک درصد می باشد. اما در صورتیکه چنین اختلالی در والدین شناسایی شود این درصد به بیشتر از 10 افزایش میابد.

عدم تعادل مواد شیمیایی در مغز

گزارشات نشان می دهد که عدم تعادل دوپامین که یک ناقل عصبی است، می تواند محرک شروع شیزوفرنی باشد. دیگر ناقلین عصبی مانند سروتونین نیز ممکن است به همین شکل تاثیر داشته باشند.

روابط خانوادگی

شواهدی بر مبنای اثبات این موضوع وجود ندارد که روابط خانوادگی می تواند دلیلی بر شیزوفرنی باشد، اما به هرحال، برخی بیماران درگیر با این اختلال معتقدند که مشکلات خانوادگی آن ها محرک آنها می باشد.