هرآن چیز که لازم است در رابطه با MRSA بدانید (بخش دوم)

با استناد مرکز کنترل و پیشگیری بیماری، با توجه به مشکلات سلامتی، MRSA  سبب ایجاد عفونت در 54 درصد از افراد در بین سال های 2005 تا 2011 شده است که نزدیک به 30 هزار عفونت شدید و 9 هزار مرگ گزارش شده است.

یک مطالعه ی ساده نشان داده است که عفونت MRSA  مربوط به ابزار سلامتی نزدیک به 50 درصد از افراد را در سال های بین 1997 تا 2007 مبتلا کرده است.

سن میانگین افراد در این عفونت 68 سال بوده است.

چه کسانی بیشتر در خطر ابتلا به MRSA  هستند؟

کسانی که بیشتر در خطر ابتلا به MRSA  در بیمارستان و غیره هستند، شامل:

افرادی با سیستم ایمنی ضعیف

زخم باز

تزریق درون وریدی

سوختگی و یا بریدگی سطح پوست

جراحی

استفاده ی مکرر از آنتی بیوتیک ها

بیماری MRSA  اجتماعی

MRSA  اجتماعی که در خارج از بیمارستان شیوع پیدا می کند، نسبت به  MRSA  مراقبت های سلامتی شیوع کمتری دارد. فاکتورهایی که سبب افزایش این عفونت در محیط های اجتماعی می شود، شامل:

زندگی در مناطق شلوغ،مناطق نظامی، زندان، خانه های مشترک

برخورد دائمی پوستی در شرایطی که به طور منظم پوست با عواملی که مستعد بیماری زایی هستند، برخورد کند، مانند هاکی،بسکتبال، فوتبال وغیره

آسیب به پوست و یا تزریق مکرر دارو

سطوح آلوده

امکانات و ابزار آلوده یا رعایت نکردن بهداشت

استفاده از آنتی بیوتیک در گذشته

علائم عفونت MRSA

علائم MRSA  بستگی به ناحیه ای بدن دارد که در معرض عفونت قرار گرفته است. اگرچه بسیاری از افراد این باکتری را در دهان خود دارند، ممکن است هیچگاه علائم آن را بروز نداده و یا به عفونت فعال مبتلا نشوند.

پوست آلوده شده بوسیله استاف، شامل MRSA  به نظر می رسد که متورم و برامده باشد و ممکن است با نیش پشه اشتباه گرفته شود. ناحیه ی عفونی ممکن است ویژگی های زیر را داشته باشد:

قرمز

برافروخته

دردناک

گرم

محتوی چرک یا دیگر مایعات

همراه با تب

علائم شدید عفونت MRSA  در خون و یا یک بافت عمیق تر شامل:

تب 100 درجه فارنهایت یا بیشتر

لرز

کسالت

سرگیجه

گیجی

درد عضلات

درد قفسه ی سینه

سرفه

مشکل تنفسی

سردرد

جوش

زخمی که بهبود پیدا نمی کند

MRSA  ( انواع پیشگیری)

انواعی از پیشگیری برای این عفونت وجود دارد، خواه در اثر شرایط بیمارستانی باشد ویا اجتماعی.

پیشگیری از عفونت MRSA  مربوط به مراکز بهداشتی

پزشکان، پرستاران و دیگر پرسنل، برای جلوگیری از ابتلا به عفونت MRSA  لازم است موارد زیر را در نظر داشته باشند:

شستشوی دست ها: استفاده از آب و صابون و یا الکل برای شستشوی دست ها، پس از معاینه ی هر بیمار

اتاق ها و تجهیزات بیمارستان: حتما به طور مداوم ضدعفونی شوند

بیمارانی که به عفونت MRSA  مبتلا هستند، باید از بیماران دیگر جدا شوند: در یک اتاق جدا و یا به طور مشترک با کسانی که این عفونت را دارند

استفاده از لباس های مخصوص: پوشیدن گان و یا لباس های مخصوص در هنگام برخورد با افرادی که به عفونت MRSA  مبتلا هستند.

لباس پذیرش: تمام افراد پذیرش باید دارای لباس های مخصوص باشند

تعویض و ضدعفونی کردن: تمام پرسنل بیمارستان باید به طور مداوم لباس های خود را تعویض و ضدعفونی نمایند، و دست های خود را به طور کامل بشویند.

ورود به مکان های عمومی: بیمارانی که به عفونت MRSA  مبتلا هستند لازم است که توجه داشته باشند در اماکن عمومی بیمارستان حضور پیدا نکرده، از رفتن به کافی شاپ ها و ماندن در دیگر اتاق ها خودداری نمایند.

غربال MRSA : برای تشخیص افرادی که بیمار نیستند اما MRSA  را روی پوست خود دارند.

پیشگیری از عفونت MRSA  اجتماعی

موارد زیر می تواند به کاهش خطر ابتلا به MRSA  در خارج از بیمارستان کمک نماید:

شستن مداوم دست ها

کوتاه کردن ناخن ها

از به اشتراک گذاشتن وسایلی مانند صابون، لوسیون، کرم و وسایل آرایش با دیگران خودداری نمایید.

از به اشتراک گذاشتن دستمال های شخصی با دیگران خوددرای نمایید

از به اشتراک گذاشتن ابزار آرایش شخصی با دیگران خودداری نمایید.

آزمایش و تشخیص MRSA

برخی افراد سالم لازم است که آزمایش تشخیص MRSA  را انجام دهند. این آزمایش شامل نمونه برداری از سطح پوست افراد است.

در صورتیکه تشخیص داده شد شخصی عفونت MRSA  را گسترش داده است، حذف باکتری با روش های زیر ممکن است:

بدن شوهای آنتی باکتریال یا استفاده از پودر (کلرواکسیدین)

استفاده از کرم داخل بینی( موپیروسین )

شامپوهای آنتی باکتری برای اسکالپ ( صابون کلرواکسیدین)

صابون های میکروب کش و پماد نیز می تواند برای کاهش 40 درصدی عفونت MRSA  مورد استفاده قرار گیرد.