گلوکوما چیست؟ (بخش دوم)

انواع گلوکوما

دو نوع کلی از گلوکوما وجود دارد شامل: زاویه باز و زاویه بسته

گلوکومای زاویه بسته

این حالت می تواند به طور ناگهانی ایجاد شود، و بیماران در این شرایط معمولا درد شدیدی را تجربه کرده و بینایی خود را به سرعت از دست می دهند.

خوش بختانه، علائم درد و ناراحتی، به پیش افتادن کمک های پزشکی کمک خواهد کرد، و در نتیجه به فرایند درمان سرعت می بخشد تا از بروز آسیب های بعدی جلوگیری کند.

گلوکومای زاویه باز اولیه

این نوع به کندی پیش روی می کند. بیمار ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد، و از دست رفتن بینایی به طور ناگهانی ایجاد شود. در این نوع گلوکوما، به علت اینکه بیماران تا وخیم شدن شرایط علامتی را مشاهده نمی کنند، نمی توانند کمک های پزشکی به موقعی را دریافت کنند.

گلوکومای کم تنش

این حالت از انواع ناشناخته ی گلوکوما می باشد. در صورتیکه که فشار درون چشم هاطبیعی است، اعصاب بینایی تحت آسیب می باشند که ممکن است به دلیل کاهش ذخیره ی خون در اعصاب بینایی باشد.

گلوکومای رنگی

این نوعی از گلوکومای زاویه باز است که به طور مشخص در طول اوایل و یا اواسط بزرگسالی اتفادق می افتد.سلول های رنگدانه، که از عنبیه منشا می گیرند، درون چشم پراکنده می شوند.  درصورتیکه این سلول ها در کانال های تولید کننده ی مایع چشم ایجاد شوند، می توانند عملکرد طبیعی جریان مایع را مختل کنند و در نتیجه باعث افزایش فشار درون چشم شوند.

علائم گلوکوما چیست؟

نشانه ها و علائم گلوکومای زاویه باز اولیه و گلوکومای زاویه بسته ی مزمن نسبت به هم کاملا متفاوت هستند.

علائم گلوکومای زاویه باز اولیه

بینایی محیطی به تدریج از بین می رود. این علامت همیشه هردو چشم را باهم درگیر میکند.

در مراحل پیشرفته، بیماران بینایی تونلی دارند.

علائم گلوکومای زاویه بسته

درد چشم، معمولا شدید

تاری دید

درد چشم در اغلب موارد با حالت تهوع و استفراغ همراه است.

معمولا هاله ای در اطراف لامپ ها دیده می شود.

قرمزی چشم

مشکلات بینایی ناگهانی و دور از انتظار به خصوص زمانی که نور کم است.

جراحی برای درمان گلوکوما

در صورتیکه مصرف داروها کارساز نباشد، و یا بیمار به آن ها مقاومت پیدا کرد، جراحی می تواند یک راه دیگر باشد. هدف جراحی معمولا کاهش فشار درون چشم است. برای مثال جراحی می تواند شامل موارد زیر باشد:

ترابکولاپلاستی: با استفاده از لیزر کانال های ترشحی باز می شود و جریان مایع به سمت بیرون را راحت تر می کند.

جراحی فیلتری(ویسکوکانالوستومی):  در صورتیکه راه های دیگر بی اثر شود، این راه می تواند مورد استفاده قرار گیرد مانند لیزر درمانی. کانال های درون چشم باز می شود تا جریان یافتن مایعات در آن راحت تر شود.

ایمپلنت جاری ساز: از این گزینه برای کودکان و یا افرادی که به گلوکومای ثانویه مبتلا هستند استفاده می شود. یک لوله ی سیلیکونی کوچک در داخل چشم جاسازی می شود تا به جریان یافتن بهتر مایع کمک کند.

گلوکومای زاویه بسته وخیم

گلوکومای زاویه بسته وخیم را باید به سرعت درمان کرد. داروهای کاهنده ی فشار باید به سرعت مورد استفاده قرار گیرد. لیزر با ایجاد یک حفره ی کوچک در عنبیه باعث می شوند که مایع در شبکه ی ترابکولار جریان یابد( شبکه ی جریان مایعات در چشم). به این فرایند ایریدوتومی می گویند.

حتی اگر تنها یک چشم درگیر باشد، پزشک ممکن است به درمان هردو چشم اقدام نماید، به این دلیل که گلوکوما اغلب هر دو چشم را تحت تاثیر قرار می دهد.

پیشگیری

راه شناخته شده ای برای پیشگیری از گلوکوما وجود ندارد، اما رسیدگی زودهنگام به این بیماری می تواند درمان را موثر تر و از دست رفتن بینایی را به حداقل رساند. از آنجایی که اغلب علائمی وجود ندارد، لازم است که به طور مکرر برای معاینه ی چشم های خود اقدام شود، به خصوص برای افرادی که خطر بیشتری آن ها را تهدید می کند.

بنابراین افراد مسن، آفریقایی ها و افراد مبتلا به دیابت، باید هرسال و یا هر دوسال پس از سن 35 سالگی برای معاینه اقدام نمایند. از پزشک خود بخواهید که چگونه باید چشم ها را معاینه کرد.