گلوکوما چیست؟ (بخش اول)

گلوکوما بیماری ای مربوط به چشم هاست که در آن فشار مایع درون چشم افزایش پیدا می کند، و در صورتیکه درمان نشود، امکان از دست دادن چشم و یا نابینایی برای بیماران وجود دارد.

گلوکوما بیماری نسبتا شایعی است، به خصوص در افراد مسن و در صورت عدم درمان می تواند سبب آسیب به اعصاب بینایی شود.

در این مقاله، ما تصمیم داریم که دلایل، علائم و درمان گلوکوما را مورد بررسی قرار دهیم. همچنین توضیحاتی در رابطه با انواع مختلف و جراحی های قابل انجام برای درمان آن نیز خواهیم پرداخت.

نکات کلی در رابطه با گلوکوما:

به گلوکوما، دزد خاموش بینایی نیز گفته می شود.

انواع اصلی گلوکوما شامل زاویه باز و زاویه بسته می باشد.

سن و مشکلات تیروئیدی می تواند سبب افزایش خطر ابتلا به گلوکوما شود

از جمله علامت های این بیماری درد شدید چشم می باشد.

جراحی و مصرف دارو می تواند از جمله درمان های ممکن برای این بیماری باشد.

گلوکوما چیست؟

به طور خلاصه، گلوکوما افزایش فشار درون چشم هاست که می تواند سبب آسیب به اعصاب بینایی شود.

در جلوی چشم ها فضای خالی ای به نام حفره ی قدامی وجود دارد. در داخل و خارج این فضا، مایع تمیز و شفافی در جریان است که وظیفه ی آن غذارسانی و حفاظت از بافت های همسایه است. در صورتیکه فردی به گلوکوما مبتلا باشد، این مایع به آرامی از چشم بیرون می ریزد. این اتفاق سبب می شود که تولید مایع افزایش یافته و فشار درون چشم را افزایش دهد.

در صورتیکه این فشار کنترل و درمان نشود، به اعصاب و یا دیگر قسمت های چشم آسیب وارد شده و ممکن است سبب از دست رفتن بینایی شود.

این بیماری معمولا هر دو چشم را درگیر می کند، اما ممکن است یک چشم بیشتر از دیگری درگیر شود.

درمان گلوکوما

درمان می تواند شامل افزایش جریان مایع در چشم ،کاهش ساخت آن و یا هر دوی این درمان ها باشد.

قطره ی چشم

در بیشتر موارد، درمان اولیه برای گلوکوما، استفاده از قطره ی چشم است.

تبعیت از درمان یک شرط حیاتی است و برای جلوگیری از بروز عوارض مختلف لازم است که دستورات پزشک به دقت پیگیری شود.

مثال هایی از قطره چشم شامل:

پروستوگلاندین آنالوگوس

بازدارنده های کربونیک انیدراز

عوامل کولینرژیک

بلاکر های بتا

عوارض جانبی استفاده از قطره های چشم میتواند شامل، آبریزش، قرمزی، رشد مژه ها، تغییر رنگ چشم و در برخی موارد عدم تطابق شبکیه و سختی در تنفس باشد. در صورتیکه قطره های چشم به طور کافی موثر نباشند، احتمالا پزشکان بازدانده های کربونیک انیدراز خوراکی را برای بیمار تجویز کنند.

اگر از داروها همراه با غذا استفاده شود، عوارض جانبی آن کاهش میابد. عوارض جانبی اولیه می تواند شامل سوزن سوزن شدن انگشتان دست و پا و تکرر ادرار باشد، و به طور معمول این عوارض پس از گذشت چند روز از بین می روند.

عوارضی با احتمال کمتر شامل، جوش، سنگ کلیه، سوزش معده، کاهش وزن، کاهش قوای جنسی، خستگی مفرط و حالت ناآشنا در هنگام خوردن نوشیدنی های گازدار.

دلایل گلوکوما

تاکنون گزارش دقیقی از دلایل گلوکوما ارائه نشده است، اما دلایل آن می توانند به طور کلی به دو دسته تقسیم شوند:

گلوکومای اولیه: که در آن دلیل بروز نامعلوم است.

گلوکومای ثانویه: شرایط ایجاد شده دلیل شناخته شده ای دارند مانند تومور، دیابت، آب مروارید یا عفونت.

فاکتورهای خطرناکی برای گلوکوما وجود دارد شامل:

سن بالا

قومیت هایی مانند آسیای شرقی، آمریکا، آفریقا و اسپانیولی نسبت سفید پوستان در خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری گلوکوما هستند.

برخی بیماری ها مانند دیابت یا هیپوتیروئیدیسم

زخم های چشمی

جراحی چشم

نزدیک بینی

کورتیکواستروئیدها

بیمارانی که برای مدت طولانی از کورتیکواستروئیدها استفاده کرده اند، احتمال بروز مشکلاتی از جمله گلوکوما را خواهند داشت. این خطر در قطره هایی که دارای کورتیکواستروئید هستند به مراتب مشهود تر است.