بی خوابی: هرچیز که لازم است در رابطه با آن بدانید (بخش دوم)

فقدان خواب کافی می تواند سبب بروز دیگر علائم شود. کسانی که با مشکلات خواب دست و پنجه نرم می کنند، هنگامی که از خواب بیدار می شوند به طور کامل احساس سرحال بودن نمی کند، و ممکن است در طول روز احساس خستگی و خواب آلودگی کنند.

افرادی دچار بی خوابی هستند، در تمرکز کردن بر انجام کارهای خود دچار مشکل می شوند. براساس تحقیقات، دلیل 20 درصد از تصادفات، خواب آلودگی می باشد.

انواع

بی خوابی شامل موارد متعددی از اختلالات خواب است، از فقدان کیفیت مناسب خواب، تا نداشتن خواب کافی از نظر زمان. به طور کلی بی خوابی به 3 دسته تقسیم می شود:

بی خوابی گذرا: این نوع زمانی اتفاق می افتد که علائم بی خوابی تنها به مدت سه شب ادامه داشته باشد.

بی خوابی جدی: که به آن بی خوابی کوتاه مدت نیز گفته می شود. علائم به مدت 3 هفته طول می کشد.

بی خوابی مزمن: این بی خوابی تا ماه ها و حتی در برخی مواقع تا سال ها به طول می انجامد، اکثر بی خوابی های مزمن در نتیجه و عارضه ی جانبی یکسری مشکلات اولیه می باشد.

درمان

برخی از بی خوابی ها، پس از رفع مشکلات اولیه، از بین می روند. در کل، برای درمان بی خوابی باید بر دلایل اصلی ایجاد بی خوابی تمرکز کرد.

در مرحله ی اول تشخیص، دلایل و مشکلات قابل حل می باشند.

در کنار درمان علت اصلی بروز بی خوابی، می توان از روش های دارویی و رفتاری به عنوان درمان استفاده کرد.

درمان های غیر دارویی یا رفتاری شامل درمان رفتاری تکمیلی است که توسط گروه درمانی انجام می شود.

درمان های دارویی برای بی خوابی شامل:

قرص های خواب آور

ضدافسردگی

داروهای بهبود دهنده ی خواب یا داروهای دوره ای

آنتی هیستامین

ملاتونین

راملتئون

درمان های خانگی

درمان های خانگی برای بی خوابی شامل موارد زیر می باشد:

ارتقاء کیفیت خواب: خیلی زیاد یا خیلی کم نخوابید، هر روز ورزش کنید، خواب بی مورد نداشته باشید، برنامه ی خواب منظم داشته باشید، از مصرف کافئین در شب خودداری کنید، از استعمال دخانیات خودداری کنید، در حالی که گرسنه هستید به رخت خواب نروید و برای محل خواب خود یک محیط آرام و راحت را انتخاب کنید.

استفاده از تکنیک های آرامش بخش: این مورد شامل نرمش و شل کردن عضلات و مدیتیشن می باشد.

درمان کنترل محرک: تنها زمانی که کاملا خسته هستید به رخت خواب بروید، از دیدن تلویزیون، مطالعه، خوردن و نگرانی در هنگام خواب بپرهیزید. برای بیدار شدن در صبح یک ساعت مشخص و ثابتی را تنظیم کنید ( حتی جمعه ها) و از خوابیدن طولانی مدت در طول روز بپرهیزید.

محدود کردن خواب: هنگامیکه خواب نیستید، زمان زیادی را در رخت خواب سپری نکنید، بدن خود را درحالت درازکش و خواب قرار ندادن، شما را برای خواب شب آماده تر می کند.

تشخیص

متخصص مسائل خواب، ابتدا با پرسش سوالاتی از شخص در رابطه با سابقه ی پزشکی و الگوی خواب، فرایند تشخیص را آغاز می کند.

یک آزمایش فیزیکی ممکن است به تشخیص و شرایط ممکن کمک کند. پزشک همچنین اختلالات روانی و مصرف داروها را در بیماری مورد بررسی قرار خواهد داد.

واژه ی بی خوابی، اغلب برای خواب مختل شده به کار می رود.

برای تشخیص بی خوابی، اختلال در خوابیدن باید حداقل به مدت یک ماه به طول انجامد. و این موضوع بر سلامت کلی بیمار تاثیر می گذارد، که می تواند سبب اضطراب یا حالت نامساعد شخص شود.

لازم است از بیمار خواسته شود تا به طور روزانه خواب خود را مورد بررسی قرار دهد تا الگوی خواب خود را به دست آورد.

دیگر آزمایشات شامل، پلی سومنوگرافی(بررسی خواب) می باشد. این یک آزمون خواب شبانه است که الگوی خواب را در شب ضبط می کند. بعلاوه، آزمایش آکتی گرافی نیز ممکن است تجویز شود. در این آزمایش از یک دستگاه کوچک و مچی به نام آکتیگراف استفاده می شود تا الگوی خواب و حرکت را در فرد اندازه گیری کند.

فاکتورهای خطر

بی خوابی می تواند افراد را در هر سنی درگیر کند. اما نسبت به مردان، بیشتر در خانم ها شایع است. این موضوع می تواند فعالیت های تحصیلی و کاری را دچار مشکل کند، سبب چاقی، اضطراب، افسردگی، ناتوانی، مشکلات تمرکز و حافظه، عملکرد ضعیف سیستم ایمنی و کاهش عکس العمل به موقع شود.

برخی افراد در ابتلا به بی خوابی مستعد هستندک

مسافران، به خصوص کسانی که به مناطق جغرافیایی متفاوت می روند.

کارمندان شیفتی با تغییرات مکرر در شیفت کاری خود

سالمندان

کسانی که از داروهای غیر قانونی استفاده میکنند.

بزرگسالان و دانش آموزان

خانم های باردار

خانم ها در دوران قاعدگی

کسانی که دارای اختلالات روانی هستند.