چه چیزی لازم است درمورد سرطان پستان بدانید؟ (بخش دوم)

انواع

سرطان پستان می‌تواند جزء موارد زیر باشد:

سرطان مجرایی: این مورد در مجاری شیر به وجود آمده و از شایع‌ترین نوع می‌باشد.

سرطان لوبولار: که در لوبول‌ها ایجاد می‌شود.

سرطان پستان مهاجم مربوط به زمانی است که سلول‌های سرطانی از لوبول ها یا مجاری بیرون میریزند و به بافت های مجاور هجوم می‌برند. و همین موضوع احتمال گسترش سرطان به سایر بافت‌های بدن را افزایش می‌دهد.

سرطان پستان غیر مهاجم زمانی است که سرطان تنها درون مکان خودش باقی می‌ماند و بیرون نمیریزد. به هرحال، این سلول‌ها نیز ممکن است به سلول‌های مهاجم تبدیل شده و سرطان پستان تهاجمی بشود.

سرطان پستان همچنین می‌تواند در مردها هم ایجاد شود اما نسبت به خانم‌ها نادر تر خواهدبود.

تشخیص

تشخیص یه دنبال تصویر برداری انجام شده و یا زمانی است که خانمی با مشاهده‌ی علائم به پزشک مراجعه‌ می‌کند.

برخی دیگر از آزمون‌های تشخیصی نیز می‌توانند به تشخیص دقیق کمک کنند.

معاینه‌ی پستان

پزشک پستان بیمار را به منظور ملاحظه‌ی برامدگی ها و دیگر علائم معاینه می کند.

ممکن است از بیمار خواسته شود که بر روی بازوی خود با حالت‌های مختلف قرار بگیر برای مثال به پهلو.

آزمایشات تصویربرداری

ماموگرام نوعی از اشعه‌ی ایکس است که معمولا برای تصویر برداری از سرطان سینه‌ی اولیه مورد استفاده قرار می‌گیرد. در نتیجه این تصوریرها با نشان دادن برامدگی ها و ناهنجاری‌ها برای تشخیص به پزشک کمک خواهد کرد.

می‌توان با دنبال کردن یک نتیجه‌ی مشکوک به تشخیص قطعی رسید. به هرحال، ممکن است ماموگرافی ناحیه ی مشکوکی را نشان دهد که اصلا سرطانی نباشد. و همین موضوع باعث اضطراب‌های بی‌مورد و برخی مداخلات خواهد شد.

اسکن فراصوت

با کمک این اسکن می‌توان کیست‌های مایع را از کیست های جامد تشخیص داد.

اسکن ام آر آی

با تزریق رنگ مخصوص به بدن بیمار می‌توان میزان گسترش سرطان را مشاهده کرد.

بیوپسی

یک نمونه از بافت بیمار به منظور آنالیز به آزمایشگاه فرستاده می‌شود. این کار مشخص می‌کند که آیا سلول سرطانی وجود دارد یا خیر و اگر وجود دارد، از چه نوعی است و آیا حساس به هورمون می‌باشد یا خیر.

تشخیص همچنین شامل تعیین دیگر مشخصه‌های سرطان نیز می‌باشد مانند:

اندازه‌ی تومور

میزان گسترش آن

تهاجمی بودن یا نبودن آن

تشخیص متاستازی بودن آن و اینکه تا چه اندازه در دیگر بافت‌ها گسترش پیدا کرده است.

تعیین مرحله‌ی سرطان می‌تواند بر روند بازتوانی و انتخاب مناسب‌ترین درمان، کمک کننده باشد.

درمان

درمان‌ها به برخی موارد بستگی دارند مانند:

نوع سرطان پستان

مرحله‌ای که سرطان در آن قرار دارد

میزان حساسیت به هورمون

سن بیمار، سلامت کلی و اولویت‌ها

راه‌های کلی شامل موارد زیر می‌باشد:

درمان‌های پرتویی

جراحی

درمان‌های بیولوژیکی یا درمان به کمک داروهای هدفمند

هورمون درمانی

شیمی درمانی

فاکتورهایی که بر انتخاب اثر می‌گذارند شامل مرحله‌ی سرطان، دیگر شرایط دارویی و اولویت‌های مربوط به شخص.

جراحی

در صورت لزوم برای انجام جراحی، انتخاب به تشخیص و فرد بستگی خواهد داشت.

لومپکتومی: برداشتن تومور و بخشی از حاشیه‌ی سالم اطراف آن به منظور جلوگیری از گسترش احتمالی. این مورد برای زمانی مناسب است که تومور کوچک بوده و به طور مشخص محدوده‌ی آن قابل تشخیص و جداسازی است.

ماستکتومی: ماستکتومی ساده به معنای حذف لوبول‌ها، مجاری، بافت چربی، نوک سینه، هاله ی دور پستان و مقدای پوست می‌باشد. ماستکتومی شدید و محدود کننده زمانی است که ماهیچه‌های سینه و غدد لنفاوی زیر بغل نیز حذف می‌شوند.

بافت‌برداری از گره نگهبان: برداشتن یک گره لنفاوی می تواند گسترش یک سرطان را متوقف کند، زیرا درصورتیکه سرطان به یک غده‌ی لنفاوی نفوذ کند، می‌تواند از طریق سیستم لنفاوی به سایر قسمت‌های بدن سرایت پیدا کند.

کالبدشکافی گره لنفاوی زیر بغل: درصورتیکه سلول سرطانی به برخی گره‌ها با نام نگهبان نفوذ کرده باشند، جراح ممکن است لازم بداند که تعدادی گره لنفاوی در زیر بغل رانیز حذف کند تا از گسترش سرطان جلوگیری کند.

احیاء: به دنبال جراحی پستان، احیاء یا بازسازی می‌تواند ظاهر پستان را تاحدودی بهبود بخشیده و کمک کند که همانند دیگر پستان‌ها به نظر بیایند. این‌کار می‌توان همزمان با یک ماستکتومی و یا در یک عمل جراحی مجزا انجام داد. جراح می‌تواند از ایمپلنت‌های پستان و یا دیگر بافت های بدن برای بازسازی پستان استفاده کند.

درمان با اشعه

با تنظیم و متمرکز کردن تشعشع بر تومور می توان تومورهای سرطانی را از بین برد. استفاده از این روش پس از حدود یک ماه از انجام عمل جراحی و همراه با شیمی درمانی می تواند به از بین رفتن سلول‌های سرطانی باقی مانده کمک کند.

هر دوره چند دقیقه طول می‌کشد و بیمار ممکن است لازم باشد ۳تا ۵ دوره را هر هفته به مدت ۳ تا ۶ هفته پشت سر بگذارد. که این زمان به نوع سرطان بستگی خواهند داشت.

نوع سرطان پستان به انتخاب نوع درمان اشعه کمک خواهد کرد و آن را مناسب‌تر می‌کند.

عوارض جانبی شامل خستگی مفرط، ادم لنفاوی، تیره شدن پوست پستان و سوزش پوست پستان.

شیمی درمانی

دارودرمانی که به عنوان داروهای سیتوکسیک شناخته می‌شود برای کشتن سلول‌های سرطانی در صورتیکه احتمال بازگشت یا گسترش آن‌ها وجود داشته باشد مورد استفاده قرار می‌گیرد. به آن شیمی درمانی همراه یا اجوانت گفته می‌شود.

درصورتیکه تومور بزرگ باشد، امکان دارد که انجام شیمی درمانی پیش از جراحی تجویز شود برای اینکه تومور کمی سست شده و جداسازی آن راحت‌تر شود. یه این روش شیمی‌درمانی غیر همراه یا غیر اجوانت گفته می‌شود.

شیمی‌درمانی همچنین ‌می تواند سرطان‌های متاستاز دهنده یا آن‌هایی که به دیگر بخش‌های بدن سرایت کرده‌اند را درمان کند. علاوه بر این می تواند علائم را کاهش دهد به خصوص در موارد وخیم‌تر.

از این مورد همچنین می‌توان برای کاهش سطح استروژن استفاده کرد، به این دلیل که وجود استروژن می‌تواند رشد را به برخی از سرطان‌های پستان القاء کند.

تاثیرات منفی شیمی درمانی شامل حالت تهوع، استفراغ، بی اشتهایی، خستگی مفرط، خشکی دهان، ریزش مو. و احتمالا سبب افزایش خطر ابتلا به برخی عفونت ها خواهد شد. با استفاده از دارو می‌توان بسیاری از این علائم را کنترل کرد.

درمان بلاک کردن هورمون

بلاک کردن هورمون به منظور جلوگیری از حساسیت مجدد به هورمون در سرطان پستان انجام میگیرد. این ها معمولا با عنوان سرطان‌های پذیرش مثبت استروژن و پذیرش پروژسترون مثبت نیز شناخته می‌شوند.

بلاک کردن هورمون معمولا بعد از عمل جراحی انجام می‌شود. اما در برخی از مواقع پیش از جراحی برای سست کردن تومورها مورد استفاده قرار می‌گیرند.

این درمان می‌تواند تنها راه برای بیمارانی باشد که نمی‌توانند عمل جراحی، شیمی درمانی یا اشعه درمانی انجام دهند.

تاثیرات به طور طبیعی برای مدت ۵ سال پس از جراحی باقی می‌مانند . این درمان ممکن است بر سرطان‌هایی که حساسیتی به هورمون ندارند تاثیر نداشته باشد.

مثال هایی شامل:

تاموکسیفن

محدود کننده‌های آروماتاز

برداشتن تخمدان

دارویی با نام گوسرلین برای حذف تخمدان

هورمون‌درمانی ممکن است بر مرگ و میر خانم ها نیز تاثیر بگذارد.

درمان بیولوژيکی

داروهای هدفمند انواع خاصی از سرطان پستان را نابود می کنند. برای مثال هرسپتین،تیکرب و آواستین. تمام این داروها برای اهداف درمانی خاصی مورد استفاده قرار می گیرند.

روش‌های درمانی که برای درمان سرطان پستان از آن ها استفاده می‌شود ممکن است دارای عوارض جانبی باشند.

بیمار باید با پزشک مربوط به منظور خطرهای احتمالی درمان و راه‌هایی برای کاهش حداکثری عوارض جانبی آن‌ها مشورت کند.

چشم‌انداز

به کمک درمان، خانمی که به نوع ۰ یا ۱ سرطان پستان مبتلاست می‌تواند به مدت ۵ سال به طور صددرصد به زندگی خود ادامه دهد.

در صورتیکه سرطان در مرحله‌ی چهارم باشد، احتمال زنده ماندن در ۵ سال، حدود ۲۲ درصد خواهد بود.

معاینه‌ی منظم و عکس‌برداری به تشخیص زودهنگام علائم کمک می‌کند. خانم‌ها باید شرایط خود را همواره با یک پزشک در میان بگذارند.

پیشگیری

تا به حال راه قطعی برای پیشگیری سرطان پستان یافت نشده است. اما برخی عادات زندگی می تواند به طور مشخص خطر ابتلا به سرطان پستان و دیگر سرطان  ها را کاهش دهد.

این موارد شامل:

عدم مصرف الکل

داشتن یک رژیم سالم سرشار از میوه و سبزیجات سالم

داشتن فعالیت بدنی مناسب

حفظ توده‌ی بدنی سالم و مناسب(BMI)

خانم‌ها باید درمورد راه‌های شیردهی مناسب به دقت فکر کنند و همچنین به موضوع یائسگی توجه داشته باشند از آن‌جا که هردوی این موارد با خطر ابتلا به سرطان در ارتباط هستند.

جراحی نیز می تواند یکی از راه‌ها در شرایط حاد باشد.