دلایل و انواع آرتریت (بخش سوم)

آرتریت  روماتوئيد سبب مرگ زودرس و ناتوانی شده و کیفیت زندگی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این شرایط می‌تواند سبب بروز بیماری‌های قلبی عروقی مانند ایسکمی قلبی و سکته شود.

تشخیص سریع آرتریت  روماتوئید شاخص مدیریت موفق‌تر علائم را افزایش می‌دهد. و می‌تواند تاثیر منفی آن را بر دیگر جنبه های زندگی کاهش دهد.

استئوآرتریت

استئوآرتریت  مشکلی است که غضروف، مفاصل و رباط‌ها و استخوان زیر یک مفصل را درگیر می‌کند.

شکستن و آسیب این بافت مسلما باعث سبب درد و کوفتگی مفاصل می‌شود.

مفاصلی که روی آن‌ها فشار بیشتری باشد مانند دنده‌ها، زانوها، دست‌ها، ستون فقرات، شست دست و شست پا، بیشتر تحت تاثیر استئوآرتریت  قرار می‌گیرند.

آرتریت  بچگی

این مورد می‌تواند شامل انواعی از آرتریت ‌ها شود.آرتریت  ناشناخته‌ی جوانان، که همچنین با نام آرتریت  روماتوئید جوانان نیز شناخته می‌شود، جزء شایع‌ترین نوع آرتریت  کودکان می‌باشد.

آرتریت  دربچگی می‌تواند سبب آسیب‌های شدید به مفاصل شود و غیرقابل  درمان می‌باشد. به هرحال در هنگامیکه بیماری به شکل غیرفعال می‌ماند،‌ امکان درمان وجود خواهد داشت.

این بیمای می‌تواند منجر مشکلات سیستم ایمنی نیز شود.

آرتریت  عفونی

به نظر می‌رسد در یک جمعیت ۱۰۰ هزار نفری بین ۲ و ۱۰ نفر تحت تاثیر این بیماری قرار گیرند. در میان افرادی با آرتریت  روماتوئید، این بیماری ممکن است از هر ۱۰۰ هزار نفر بین ۳۰ تا ۷۰ نفر را مبتلا کند.

آرتریت  عفونی یک عفونت مفصلی است که عامل آن یک باکتری و یا قارچ است. این بیماری معمولا زانو و دنده را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

این بیماری زمانی تشدید پیدا می‌کند که باکتری و یا دیگر میکروارگانیسم عامل ایجاد آن، از طریق خون به مفاصل گسترش پیدا کنند یا زمانی که مفاصل به طور مستقیم به وسیله‌ی میکروارگانیسم‌ها از طریق زخم و یا جراحی، آلوده می‌شوند.

باکتر‌ی‌هایی مانند استافیلوکوکوس، استرپتوکوکوس یا گونورا عوامل اصلی ایجاد آرتریت  عفونی حاد می‌باشند. ارگانیسم هایی مانند مایکوباکتریوم توبرکلوزیس و کاندیدا آلبیکنز آرتریت  عفونی مزمن را ایجاد می‌کنند که نسبت به آرتریت  عفونی حاد از شیوع کمتری برخوردار است.

آرتریت  عفونی ممکن است در هر سنی ایجاد شود.در کودکان ممکن است در سن کمتر از ۳ سال بروز پیدا کند. دنده‌ها معمول ترین مکان برای عفونی شدن در این سن می‌باشند.

آرتریت  عفونی در بیشتر از ۳ سال کمتر شایع است. کودکان با آرتریت  عفونی درصورتیکه به ظور مناسب واکسیه نشوند احتمال دارد که در سن بزرگسالی با گروهی از استرپتوکوکوس یا هوموفیلوس آنفلوانزا آلوده شوند.

در صورت استفاده از واکسن آنفلوانزا حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد از افرادی که احتمال دارد به باکتری آنفلوانزا مبتلا شوند، از این بیماری نجات پیدا می‌کنند.

موارد زیر خطر ابتلا به آرتریت  عفونی را افزایش می‌دهد:

آسیب و بیماری مربوط به مفاصل

امپلنت‌های سطحی مفصلی

عفونت های باکتریایی در مناطق دیگری از بدن

حضور باکتری‌ها در خون

بیماری مزمن یا بیمار‌ی‌هایی مانند دیابت، آرتریت  روماتوئید و بیماری سلول‌های داسی شکل)

استفاده از داروها به شیوه‌ی تزریق درون وریدی

داروهایی که سیستم ایمنی را تضعیف می‌کند

عمل جراحی مفصل

آرتروسکوپی مفاصل یا دیگر جراحی‌ها

بیماری‌هایی از جمله ایدز که سیستم ایمنی را ضعیف می‌کند

دیابت

افزایش سن

آرتریت  عفونی یک روماتولوژیک اضطراری است که می‌تواند به سرعت سبب تخریب مفاصل شده و می‌تواند کشنده باشد.

فیبرومیلاژیا

فیبرومیلاژیا حدود ۴میلیون نفر از بزرگسالان را در ایالات متحده مبتلا کرده که حدود ۲ درصد از جمعیت را تشکیل می‌دهد.

این بیماری معمولا در میانسالی و یا بعد از آن ایجاد می‌شود اما ممکن است کودکان را نیز مبتلا کند.

فیبرومیلاژیا می‌تواند شامل:

درد قابل گسترش

اختلال خواب

خستگی مفرط

افسردگی

مشکلات فکری و حافظه

فرد ممکن است یک دوره درد شکمی غیر طبیعی را تجربه کند، قسمت‌هایی که مردم در حالت عادی در آن قسمت احساس درد نمی‌کنند.

آنان همچنین ممکن است دچار بی‌حسی و سوزش در دست‌ها و پاها، درد در فک و مشکلات گوارشی نیز بشوند.

دلایل فیبرومیلاژیا شناخته شده نیست اما برخی فاکتورها با این مشکلات در ارتباط هستند:

اضطراب و اتفاقات آسیب زا به روان

بیماری اضطراب پیش جراحتی(PTSD)

زخم‌هایی که منجر به حرکات مداوم می‌شوند

بیماری برای مثال عفونت ویروسی

لوپوس، آرتریت  روماتوئید یا سندرم خستگی مفرط مزمن

سابقه‌ی خانوادگی

چاقی

این بیماری در زنان شیوع بیشتری دارد.

آرتریت  پسوریاتیک

آرتریت  پسوریاتیک یک مشکل مفصلی است که اغلب با حالت‌های پوستی به نام پسوریازیس همراه است. به نظر می‌رسد که این بیماری بین ۳/۰ تا یک درصد از مردم ایالت متحده و بین ۶ تا ۴۲ درصد از کل جمعیت را درگیر کند.

بیشتر افرادی که به آرتریت  پسوریاتیک و وپسوریاتیس مبتلا هستند ابتدا آرتریت  پسوریاتیک را بروز می‌دهند اما مشکلات مفصل می‌توانند پیش از اینکه عوارض پوستی ظاهر شود، بروز پیدا کنند.

دلیل قطعی آرتریت  پسوریاتیک هنوز شناخته شده نیست اما به نظر می‌اید که در این بیماری سیستم ایمنی سلول‌ها و بافت‌های سالم را مورد حمله قرار می‌دهند . پاسخ ایمنی غیرطبیعی سبب عفونت در مفاصل و ساخت بی‌رویه ‌ی سلولهای پوستی می‌شود .و درنتیجه به مفاصل آسیب وارد می‌شود.

فاکتورهایی که سبب افزایش خطر این بیماری می‌شود شامل:

ابتلا به پسوریازیس

سابقه‌ی خانوادگی

سن بین ۳۰ تا ۶۰ سال

افرادی که به آرتریت  پسوریاتیک مبتلا هستند احتمال دارد که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی نیز در آن‌ها افزایش یابد. مانند افزایش BMI، تری گلیسیرید و پروتئین C.

نقرس

نقرس یک بیماری روماتیسمی  است که زمانیکه کریستال اوریک اسید یا مونوسدیم اورات در بافت و مایعات بدن شکل می‌گیرند.

نقرس شدید به طور معمول به شکل قرمزی، گرمی و التهاب مفاصل و درد شدید ظاهر می‌شود.

فاکتورهای خطر آفرین شامل:

اضافه وزن یا چاقی

افزایش فشار خون

مصرف مشروبات الکلی

مصرف دیورتیک‌ها

رژیم سرشار از گوشت و غذاهای دریایی

برخی داروهای شایع

عملکرد ضعیف کلیه

بهبودی در بازه‌ی زمانی طولانی مدت امکان‌پذیر است، از روزها تا هفته‌ها. بعضی اوقات این بیماری می‌تواند تشدید یابد. حملات ادامه دار نقرس می‌تواند سبب حالت وخیم‌تری از آتریت مزمن به نام آرتریت  نقرسی شود.

سندرم اسجوگرن

سندرم اسجوگرن یک بیماری خودایمنی است که در برخی مواقع به دنبال آرتریت  روماتوئيد و SLE همراه است. این بیماری شامل اختلال در غددی می‌شود که تولید کننده‌ی اشک و آب دهان هستند. که باعث مرطوب شدن فضای دهان و چشم می‌شود و دیگر مناطقی از بدن که نیاز به رطوبت دارند مانند بینی، نای و پوست.

این بیماری همچنین می‌تواند مفاصل، شش‌ها،‌کلیه ها، رگهای خونی، اندام‌های گوارشی و اعصاب نیز تحت تاثیر قرار دهد.

سندرم اسجوگرن به طور خاص متوجه بزرگسالانی بین ۴۰ تا۵۰ سال می‌شود و به طور خاص خانم‌ها. مشکلات حاصله بیشتر به بافت‌ها آسیب می‌زند تا غدد.

این مشکل می‌تواند به شش‌ها،کبد یا کلیه ‌ها آسیب زده و یا سبب وسکولیتیس پوست، نوروپاتی محیطی،گلومروبونفریتیس و سطح پایین زیرواحدی به نام c4 می‌شود. تمام این‌ها نشانه‌ای بر ارتباط بین این سندرم و سیستم ایمنی می‌باشد.

بافت آسیب دیده به وسیله‌ی این سندرم خطر ابتلا به هادکینز لمفوما را نیز افزایش می‌دهد.

اسکلرودرما

اسکلرودرما به گروهی از بیماری‌ها مربوط می‌شد که بافت پیوندی در بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این افراد دارای پینه‌های شدید و پوست خشک هستند. برخی از انواع هم ممکن است به اندام ‌های داخلی و سرخرگ‌های کوچک آسیب بزنند.

بافت‌های شبه اسکار نیز در پوست ساخته می‌شوند و سبب آسیب به پوست می‌شوند.

دلیل قطعی هنوز ناشناخته است. این بیماری اغلب افرادی با رده‌ی سنی بین ۳۰ تا۵۰ سال را تحت تاثیر قرار می‌دهد و می‌تواند با دیگر بیماری‌های خود ایمنی مانند لوپوس همراه باشد.

اسکلرودرما در افراد مختلف به شکل متفاوت بروز پیدا می‌کند. اما عوارض اصلی مانند مشکلات پوستی، ضعف قلب، آسب به شش، مشکلات روده‌ای کلیوی و نارسایی کلیه.

لوپوس سیستی اریتماتوس(SLE)

این بیماری با عنوان لوپوس شناخته می‌شود که یک بیماری خودایمن است که در آن سیستم ایمنی آنتی‌بادی هایی را می‌سازد که سبب پراکنده شدن عفونت و آسیب به بافت‌ها می‌شود. این بیماری دارای دوره‌ی بیماری و بهبودی می‌باشد.

این بیماری میتواند در هر سنی بروز پیداکند. اما بیشتر در سنین بین ۱۵ تا ۴۵ سالگی اتفاق می‌افتد. به ازای هر یک مردی که به این بیماری مبتلا می‌شود،‌ بین ۴ تا۱۲ خانم مبتلا می‌شود.

لوپوس می‌تواند مفاصل، پوست، مغز، شش‌ها، کلیه‌ها، رگهای خونی و دیگر بافت‌ها را تحت تاثیر قرار دهد. علائم شامل خستگی مفرط، درد یا التهاب در مفاصل، جوش پوستی و تب می‌باشد.

دلیل اصلی هنوز نامشخص باقی مانده اما این موضوع احتمالا با ژنتیک، محیط و فاکتورهای هورمونی در ارتباط است.

نشانه‌های اولیه

اینکه علائم آرتریت چه هستند و چگونه گسترش می‌یابند، به نوع آرتریت  بستگی دارد.

آن‌ها می‌توانند ناگهانی و یا تدریجی پیشرفت کند. همانطور که آرتریت ‌ جزء مزمن‌ترین بیماری هاست، علائم آن می‌اید و میرود و یا در طول زمان باقی می ماند.

به هرحال، افرادی که به هرنوعی از آرتریت  مبتلا هستند ۴ نشانه ی کلیدی هشداردهنده دارند که لازم است با دکتر در میان بگذارند.

درد: درد آرتریت  میتواند پایدار باشد یا می‌تواند ایجاد شده و از بین برود. آن ممکن است تنها در یک بخش و یا قسمت‌های مختلفی از بدن ظاهر شود.