دیابت: تفاوت میان نوع یک ونوع دو (بخش اول)

دیابت: تفاوت میان نوع یک ونوع دو

دیابت و یا دیابت ملیتوس، ناهنجاری‌ای است که در آن بدن نمی‌تواند به طور صحیح قند را ذخیره و مصرف کند.

این موضوع بر توانایی بدن برای استفاده از گلوکز اثر می‌گذارد، گلوکز  نوعی از قند است که در بدن یافت شده و به عنوان سوخت مورد استفاده‌ی سلول‌ها قرار می‌گیرد. این موضوع به آن دلیل پیش می‌آید که بدن نمی‌تواند به مقدار کافی انسولین بسازد و یا اینکه سلول‌ها نمی‌توانند به درستی به انسولین  پاسخ داده و از گلوکز  به عنوان انرژی استفاده کنند.

انسولین  نوعی هورمون است که در پانکراس ساخته شده و چگونگی تبدیل قند خون به انرژی را تنظیم می‌کند. عدم تعادل در میزان انسولین  و یا مقاومت به انسولین  سبب بروز دیابت می‌شود.

دیابت با بیماری‌های قلبی عروقی، بیماری‌های کلیه، از بین رفتن بینایی، شرایط عصبی و آسیب به رگ های خونی و اندام‌ها در ارتباط است.

انواع دیابت شامل نوع یک، نوع دو و وابسته به بارداری است. هرکدام از این‌ها دلایل و فاکتورهای مسبب متفاوت و درمان‌های متفاوت دارند.

در این مقاله ما به تفاوت‌ها و شباهت‌های دیابت نوع یک و دو خواهیم پرداخت.

دیابت وابسته به بارداری در زمان بارداری ایجاد شد و پس از پایان این دوره نیز رفع می‌شود.

به هرحال، داشتن دیابت بارداری نیز خطر ابتلا به دیابت نوع دو پس از بارداری را افزایش می‌دهد. بنابراین اغلب بیماران بعد از گذر زمان به دیابت نوع دو مبتلا می شوند.

به استناد از مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها، ۲۹.۱ میلیون نفر در ایالت متحده به دیابت مبتلا هستند.

نکات کلی در رابطه با دیابت:

دیابت نوع یک معمولا ارثی و بدون پیشگیری می‌باشد.

دیابت نوع دو نسبت به دیابت نوع یک شایع تر است. به ازای هر یک فرد که دیابت نوع یک دارد، ۲۰ نفر به دیابت نوع دو مبتلا هستند.

دیابت نوع دو نیز می‌تواند ارثی باشد اما افزایش وزن، عدم تحرک و تغذیه‌ی نامناسب، می‌توانند خطر ابتلا به آن را افزایش دهند.

یک سوم از مردم ایالت متحده در طول زندگی‌شان به دیابت نوع دو مبتلا می‌شوند.

هر دو نوع دیابت می‌تواند منجر به حمله‌ی قلبی، سکته، آسیب‌های عصبی، آسیب کلیه و خطر قطع کردن دست و پا بشود.

دلایل

در دیابت نوع یک، سیستم ایمنی به طور اشتباه به سلول‌های بتای تولید کننده‌ی انسولین  در پانکراس حمله می‌کند.

این سلول‌های تخریب شده، توانایی بدن برای ساخت مقدار مناسب انسولین  به منظور تنظیم سطح گلوکز  خون را کاهش می دهد.

بدن انسولین  را نمی‌سازد، در نتیجه از زمانی که این مشکل در فرد شناسایی می شود نیازمند دریافت انسولین  خواهد بود.

این بیماری اغلب کودکان و جوانان را درگیر کرده و به طور ناگهانی آغاز می شود.

در هنگام بروز دیابت نوع دو،‌ سلول ها در برابر تاثیر انسولین  مقاوم می‌شوند. در نتیجه بدن ساخت انسولین  را متوقف می‌کند و بدن نمی‌تواند در زمان بیشتر و به طور موثر  از گلوکز  استفاده کند.

این به آن معناست که سلو‌ل‌ها نمی‌توانند گلوکز  را دریافت کرده و در نتیجه گلوکز  خون تجمع پیدا می‌کند.

به این شرایط مقاومت انسولینی نیز گفته می شود. اگر گلوکز  خون همواره بالا باشد، سلول‌ها احساس نیاز بیشتری به انسولین  پیدا می‌کنند. در صورتیکه نسبت به انسولین  توانایی هیچگونه پاسخ ندارند.

ممکن است سال‌ها طول بکشد تا علائم دیابت ظاهر شود، افراد می‌توانند معمولا از داروها، رژیم غذایی و ورزش استفاده کنند تا از همان ابتدا، خطر پیش روی این بیماری را کند کرده یا کاهش دهند.

افرادی که در مراحل اولیه‌ی دیابت نوع دو هستند لازم نیست که از مکمل ‌های انسولین ی استفاده کنند، اما با پیشروی بیماری لزوم کنترل گلوکز  خون، جدی تر می‌شود.

دیابت نوع دو معمولا ناشی از چاقی و سبک زندگی و فاکتورهای غذایی می‌باشد.

فاکتورهای دخیل

در هر دو نوع دیابت ممکن است فاکتورهای ژنتیکی دخیل باشد.

در نوع یک، محققان تعدادی از ژن‌ها را یافتند که با بروز این مشکل در ارتباط بوده و باعث پیشروی این شرایط می‌شدند اما این فاکتور در تمام افراد به یک شکل عمل نمی کند.

در دیابت نوع دو، تاریخچه‌ی فامیل نقش کلیدی بازی می‌کند.

دیابت نوع یک می‌تواند بعد از یک عفونت ویروسی ظاهر شود، ویروس‌هایی مانند مامپ یا روبلا سایتومگالوویروس.

دیابت نوع دو با توجه به سن،‌ عدم تحرک، رژیم غذایی، تاثیر ژنتیکی و چاقی بروز پیدا می‌کند.

هر دو نوع دیابت در افرادی با سطح پایین ویتامین‌D شایع‌تر است، این ویتامین در نتیجه‌ی نور خورشید ساخته می‌شود.

ویتامین D سبب حمایت از عملکرد سیستم ایمنی و حساسیت انسولین  می‌شود،  در نتیجه کسانی که در مناطق شمالی تر زندگی می‌کنند ممکن است با خطر بیشتری از بروز دیابت روبرو شوند. استفاده از مکمل‌های ویتامینD می‌تواند خطر ابتلا به دیابت را کاهش دهد.

رژیم غذایی

رژيم غذایی با دیابت نوع دو در ارتباط است، اما رژيم زودهنگام می‌تواند بر دیابت نوع یک نیز اثر بگذارد.

به نظر می‌رسد که دیابت نوع یک در افرادی که دوران اول زندگی خود را بیشتر از شیر گاو استفاده کردند شایع‌تر باشد. در نتیجه احتمالا کسانی که در مدت طولانی‌تری از شیر مادر استفاده می کنند خطر ابتلا به این نوع دیابت را کاهش می‌دهند، به هرحال تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

دیابت نوع دو بیشتر در خانواده‌های با سابقه‌ی چاقی رخ داده و به تربیت خانواده وابسته است. این مورد احتمالا با ژنتیک ارتباط دارد از آنجا که احتمالا اعضای یک خانواده عادت‌های غذایی و فعالیتی مشابه دارند.

رژیم غذایی با میزان زیاد قندهای ساده، فیبر کم و مواد مغذی حیاتی کم نیز با ابتلا به دیابت ارتباط دارد.

علائم

نتیجه‌ی سطح بالای گلوکز  خون بین دیابت نوع یک و دو می‌تواند با هم متفاوت باشد اما برخی علائم و نکات قابل توجه در بین هردو مشابه است.

مهم ترین مواردی که به واسطه ی دیابت ایجاد می شود، شامل نارسایی کلیه، مشکلات چشم مانند از دست دادن بینایی، آسیب‌های عصبی و افزایش خطر ابتلا به مشکلات قلبی عروقی شامل حمله‌ی قلبی و سکته می‌باشد.

فهرست زیر برخی از نشانه ها و علائم را به شما نشان می‌دهد.

  دیابت نوع 1 دیابت نوع 2
ویژگی های فیزیکی مشترک شاخصBMI نرمال یا پائین تر شاخصBMI بالا در سطح شایع چاقی
شروع سریع اغلب به همراه کتواسیدوز به آرامی در برخی مواقع سال ها معمولا بدون علایم اولیه
نشانه های خطر تشنگی و گرسنگی مفرط تشنگی و گرسنگی مفرط
تکرار ادرار تکرار ادرار
کاهش وزن سریع کاهش وزن سریع
خستگی مفرط خستگی مفرط
حالت تهوع و استفراغ حالت تهوع و استفراغ
زود رنجی زود رنجی
تاری دید  
عفونت پوستی  
زخم هایی که به آرامی بهبود می یابند  
خستگی و خارش پوست  
بی حسی و گز گز دست و پا  
موارد تشدید کمای دیابتیک یا کتواسیدوز که منجر به فشار خون بالا می‌شود کمای دیابتیک یا کتواسیدوز که منجر به فشار خون بالا می‌شود
فشار خون بالا فشار خون بالا

هایپوگلیسمی یا قندخون پایین

هایپوگلیسمی یا قندخون پایین
نفروپاتی یا بیماری کلیوی نفروپاتی یا بیماری کلیوی
نابینایی نابینایی
حمله قلبی حمله قلبی
سکته مغزی سکته مغزی
نوروپاتی نوروپاتی
قطع عضو قطع عضو
زخم معده زخم معده