هرچیز که لازم است درمورد سندرم پاهای بی‌قرار بدانید (بخش دوم)

انواع

دو نوع کلی از سندرم پای بی‌قرار وجود دارد:

اولیه یا ناشناخته

منظور از ناشناخته این است که دلیل آن شناخته شده نیست

این مورد از موارد شایع بوده و مشخصه‌های زیر را داراست:

معمولا در سنین کمتر از ۴۰ سال رخ می‌دهد

می‌تواند از بچگی آغاز شود

می‌تواند وابسته به ژنتیک افراد باشد

از زمانی که این سندرم آغاز می‌شود، تمایل دارد تا در طول عمر فرد باقی بماند

علائم ممکن است پراکنده باشند، به تدریج تشدید شده و در یک مدت زمان آرام بگیرند.

در موارد خوش‌خیم ممکن است فرد برای  مدت‌های طولانی هیچ علامتی نداشته باشد.

ثانویه

ناهنجاری از نوع ثانویه ممکن به دلیل سایر بیماری ها و شرایط ایجاد شود.

سندرم از نوع ثانویه معمولا بعد از سن ۴۵ سالگی شروع می‌شود و معمولا به ارث نمی‌رسد. این نوع از سندرم دارای مشخصه‌های متفاوتی است.

اولین علامت به طور ناگهانی ظاهر می‌شود

علائم در طول زمان تشدید نمی‌شود

علائم ممکن است وخیم‌تر باشند

بیماری‌ها و علائمی‌ که می‌توانند محرک سندرم پای بی‌قرار از نوع ثانویه باشند:

دیابت

کمبود آهن

نارسایی کلیه

بیماری پارکینسون

مشکل عصبی

بارداری

روماتویید آرتریت

به طور دقیق اینکه این سندرم چگونه ایجاد می‌شد هنوز مشخص نیست، اما این موضوع می‌تواند مربوط به دوپامین بدن باشد، این ناقل عصبی نقش بسیار مهمی در حرکت ماهیچه‌ها بازی می کند. برخی دارودرمانی ها مانند سروتونین و ضدافسردگی ها ممکن است محرک سندرم پای بی‌قرار باشند. این داروها بر فعالیت دوپامین اثر می‌گذارند.

این سندرم با بارداری نیز در ارتباط است. حدود ۲۰ درصد از زنان در طول سه ماهه‌ی سوم بارداری خود سندرم پای بی‌قرار را تجربه می‌کنند، در حالیکه دلیل آن به طور واضح مشخص نیست.

ناهنجاری تحرک دوره‌ای دست‌ و پا

این ناهنجاری به طور مشابه، با مشکلات خواب در ارتباط است. برخی مواقع به آن حرکات دوره‌ای دست و پا در طول خواب نیز گفته می‌شود. در افرادی با این ناهنجاری، دست و پاها به شکل غیر قابل کنترلی تکان می‌خورد . این همچنین به نظر می‌رسد نوعی از اختلالات خواب نیز باشد. حرکات ممکن است باعث شود که فرد به طور مکرر در طول شب از خواب بیدار شود و این موضوع زمان و کیفیت خواب را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. و در نتیجه ممکن است سبب سندرم پای بی‌قرار شود.

درمان‌های خانگی

تغییر سبک زندگی و استفاده از داروهای معمول که ممکن است به کاهش علائم سندرم پای بی‌قرار کمک کند:

دوش آب گرم: این کار می‌تواند سبب آرمش ماهیچه ها و کاهش علائم شود.

بسته‌های سرد و گرم: برخی افراد ترجیح می‌دهند از کیسه‌های گرم یا سرد استفاده کنند و برخی افراد تغییرات بین این دو را اثربخش می‌دانند.

تکنیک های آرامش بخش: اضطراب ممکن است سبب تشدید علائم سندرم شود. بنابراین تمریناتی مانند یوگا، مدیتیشن و تای چی می‌تواند به کاهش اضطراب کمک کند.

تمرین: به کار گرفتن پاها می‌تواند علائم این سندرم را کاهش دهد. در صورتیکه بیمار یک زندگی بدون تحرک داشته باشد، راه رفتن به جای رانندگی، ورزش کردن یا تمرینات بدنسازی مخصوص پا می‌تواند بسیار کمک کننده باشد.

بهداشت خواب برای سندرم پای بی‌قرار

بهداشت خواب موضوع بسیار مهمی است، به این دلیل که خستگی علائم را تشدید می‌کند.

موارد شامل:

خوابیدن در یک رخت‌خواب خنک و ساکت

به خواب رفتن در یک ساعت مشخص و بیدار شدن در هر روز در یک ساعت مشخص

کم کردن نور چندساعت قبل از اینکه بخواهید برای خواب اقدام کنید

از خوردن نوشیدنی محرک مثل کافئین و شکر خودداری کنید

از مصرف دخانیات پرهیز کنید

تمرین و فعالیت فیزیکی می‌تواند به بهبود این سندرم کمک کند اما در شرایطی هم می‌تواند آن‌را تحریک کند. بیشتر بیماران تعادل در تمرینات را سودمندتر میابند. اما فعالیت زیاد میتواند علائم را تشدید کند. کار کردن تا دیر وقت ممکن است بسیار مضر باشد.

سایر نکات

در سال ۱۹۹۸، طی یک مطالعه از ۱۰ نفر، دریافته شد که منیزیم علائم بیخوابی را در افراد مبتلا به سندرم پای بی‌قرار کاهش می‌دهد. و توصیه شد که این موضوع می‌تواند درمان مناسبی برای این افراد باشد. به هرحال، مطالعه در مورد منیزیوم هنوز ادامه دارد. افرادی با بیماری‌های کلیه باید درمورد مصرف منیزیوم محتاط باشند.

سطح پایین منیزیم ممکن است با این سندرم در ارتباط باشد. منیزیم در دانه‌های روغنی و سیزیجات سبز رنگ یافت می‌شود. برخی افراد دریافتند که استفاده از منیزیم به صورت اسپری در قسمتی از بدن که تحت تاثیر است، سودمند می‌باشد اما لازم است که قبل از انجام این کار حتما با پزشک مشورت شود.

مطالعات در رابطه با تاثیر ویتامینD  بر سندرم پای بی‌قرار  نتایج ترکیبی داشت. در برخی موارد میزان بالای این ویتامین باعث کاهش علائم و در دیگر موارد سبب افزایش علائم در طول فصل تابستان می‌شد.

سیراب بودن و نوشیدن آب زیاد نیز بسیار کمک کننده خواهد بود. این موضوع با نوشیدن مایعات زیاد و خودداری از مصرف زیاد کافئین، در ارتباط خواهد بود.