هرآن چیز که لازم است درمورد کلامیدیا بدانید (بخش اول)

کلامیدیا یک عفونت باکتریایی است که از راه جنسی منتقل می‌شود. این عفونت  هم زنان و هم مردان تحت تاثیر قرار داده و از طریق رابطه‌ی جنسی  منتقل می‌شود.

به استناد مرکز کنترل و پیشگیری بیماری در سال ۲۰۱۵، بیش از ۱ ونیم میلیون مورد عفونت  کلامیدیا در ایالات متحده یافت شد. این نسبت، ۴۷۸.۸ مورد از هر ۱۰۰ هزار نفر است که از سال ۲۰۰۱ در حال افزایش است.

در سال ۱۹۹۴، کلامیدیا به عنوان شایع‌ترین عفونت  انتقالی از راه جنسی، گزارش شد. در این مقاله ما به توضیح علائم، علت‌ها ، تشخیص و درمان کلامیدیا خواهیم پرداخت.

برخی نکات کلی درمورد کلامیدیا

کلامیدیا ۵۰ برابر بیشتر از سیفیلیس، و ۳ برابر بیش‌تر از گونورا شیوع دارد.

بیش‌تر مردم با کلامیدیا علائم آن را نشان نمی‌دهند.

کلامیدیا به عنوان یک مورد جدی و بعضی اوقات خطر دائمی برای سیستم تولید مثل به حساب می‌اید.

کلامیدیا می‌تواند نوزادان تازه متولد منتقل شوند و به شکل بالقوه سبب عفونت  چشم یا پنومونیا شود.

کلامیدیا یک عفونت  قابل درمان است و نیازمند استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها برای هر دو شریک جنسی است.

علائم

اگرچه بیشتر مردم با کلامیدیا علائم را نشان نمی دهند، آن ها امکان دارد ۵ تا ۱۰ روز بعد از بروز عفونت  علائم را بروز دهند.

علائم کلامیدیا در زنان

ممکن است شامل:

درد ناحیه‌ی شکمی

افزایش ترشحات واژینال که دارای بوی نامطبوع و زردرنگ است

خون‌ریز غیر از ایام قاعدگی

تب با درجه‌ی پایین

مقاربت دردناک و خون‌ریزی بعد از آن

سوزش در هنگام دفع ادرار

تاول در اطراف واژن و یا مخرج

تکرر ادرار و دفع ادرار مشکل

علائم کلامیدیا در مردان

شامل:

درد و سوزش هنگام دفع ادرار

ترشحات آلت تناسلی( چرکی، آبکی یا شیری رنگ)

تاول آلت تناسلی

درصورتیکه در زنان یا مردان راست روده تحت تاثیر قرار گیرد، شروع علائم میتواند مقعدی باشد و بیشتر مردم فکر می‌کنند که هیچ علائم خاصی ندارند.

درمان

درمان کلامیدیا بسیار مهم است به این دلیل که اگر بدون درمان باقی بماند ممکن است آسیب‌های طولانی مدت برای سلامتی داشته باشند شامل نازایی و بارداری خارج از رحمی.

در درمان کلامیدیا آنتی بیوتیک‌ها موثر هستند در صورتیکه بیماران از همان ابتدا به دنبال درمان باشند. در بیشتر موارد، داروها به شکل کپسول هستند. تکرار آزمایش ۳ تا۴ ماه بعد از درمان انجام می‌شود و ممکن است مجددا مثبت باشد که به فاکتورهای خطر بستگی دارد.

درمان کلامیدیا ممکن است شامل:

آزیترومایسین: بیماران تنها یک دز از آن را دریافت خواهند کرد.

دوکزیساکلین: بیماران معمولا یک هفته از این کپسول‌ها استفاده می‌کنند. باید توجه داشت که دوره‌ی داروها باید به طور کامل سپری شود تا مطمئن شد که بیماری مجددا بر نمی‌گردد.

برخی بیماران مانند زنان باردار، ممکن است آنتی‌بیوتیک های مختلفی دریافت کنند. دوکزیساکلین یا تتراسایکلین ممکن است بر رشد و نمو استخوان و دندان کودک اثر داشته باشند. آزیترومایسین به نظر می‌رسد که بی خطر تر و موثر تر باشد.

آنتی بیوتیک‌هایی که در ادامه گفته می‌شود نیز توصیه شده‌اند:

اریترومایسین

لووفلاکسین

آفلاکسین

برخی افراد ممکن است در صورت دریافت داروها برخی عوارض جانبی را بروز دهند مانند:

اسهال

درد معده

برخی مشکلات معده‌ای روده‌ای

حالت تهوع

در بیش‌تر موارد، عوارض جانبی در حد میانه هستند. بیمارانی که از دوکزوسایکلین استفاده کرده‌اند در صورتیکه در معرض نور خورشید قرار گیرند، ممکن است جوش پوستی در آن ها ظاهر شود. اگر کلامیدیا درمان نشود، ۱۰ درصد از ۱۵ درصد زنان به بیماری عفونت  لگن مبتلا خواهند شد.

در مردان نیز به همان اندازه درمان مهم است. در صورتیکه بدون درمان رها شود، کلامیدیا در آن ها می‌تواند به اپیدیدمیسیت و آرتریت منجر شود.

بسته به آزمایشی که برای تشخیص کلامیدیا انجام می‌شود، فرد ممکن است برای بیماری گونورا نیز درمان شود از آن‌جا که این دو باکتری اغلب باهم رخ می دهند.