آیا لازم است نگران آنفلوانزای H5N1 پرنده بود؟ (بخش دوم)

تشخیص

تشخیص زودهنگام بیماری می تواند روند درمان را سریع تر و آسان تر کند.

یک پزشک به علائم و نشانه های یک بیمار توجه می کند، و درمورد سفر های اخیر بیمار و هرگونه تماس او با پرندگان سوالاتی می پرسد.

ممکن است یک نمونه برداری دستگاه تنفسی نیز از بیمار گرفته شده به آزمایشگاه فرستاده شود. افراد باید در 4 یا 5 مین روز بروز علائم برای نمونه برداری اقدام نمایند.

در سال 2009 موسسه ی غذا و دارو، آزمایشی برای آنفلوانزای H5N1  تعیین کرد، که می تواند وجود آنفلوانزای H5N1 را مشخص کند. از فرد بیمار با علائم آنفلوانزا نمونه ای از ریه و یا بینی او به منظور انجام این آزمایش گرفته می شود.

در کمتر از 40 دقیقه، در آزمایش نوع خاصی از پروتئین شناسایی می شود که نشان دهنده ی وجود ویروس H5N1 خواهد بود.

به هرحال H5N1  بسیار نادر است، پزشکان نباید توقع داشته باشند که فرد به آن مبتلا باشد مگر اخیرا با پرندگان و یا مکانی که به ویروس H5N1 آلوده بوده است تماس داشته باشد.

درمان

داروهای ضدویروسی می تواند جلوی رشد ویروس ها را بگیرد.ضد ویروس ها حتی می توانند در برخی مواقع در بروز مرگ در برخی افراد نیز محافظت کنند.

اوسلتامیویر باید در 48 ساعت پس از ظهور اولین علامت استفاده شود تا نتیجه ی بهتری داشته باشد.  اما به این دلیل که آمار مرگ و میر بالاست پزشک ممکن است استفاده از این دارو را بعد از این زمان تجویز کند.

میزان و مدت زمان درمان به میزان وخامت شرایط بستگی دارد. بیماران با مشکلات معده ای روده ای ممکن است نسبت یه سایرین نتوانند به خوبی و سرعت دارو را جذب کنند.

و برخی مطالعات نشان داده است که برخی افراد ممکن است در برابر این درمان ها از خود مقاومت نشان دهند.

بیمارانی که مشخص می شود به آنفلوانزای پرندگان مبتلا هستند باید در خانه و یا در شرایط ایزوله در بیمارستان قرار بگیرند.

بعد از استفاده از داروی اولستامیویر، پزشک توصیه های زیر را به بیمار خواهد کرد:

استراحت

نوشیدن مایعات زیاد

استفاده از مواد مغذی مناسب

استفاده از دارو برای درد و تب، بعد از مشورت با پزشک

حالت های پیچیده مانند پنومونیای باکتریایی در بیماران مبتلا به H5N1 شایع است. این بیماران لازم است که از آنتی بیوتیک استفاده کنند و برخی از آن ها نیز لازم است که اکسیژن بیشتری دریافت کنند.

پیشگیری

پیشگیری خاصی برای جلوگیری از گسترش آنفلوانزای پرنده وجود ندارد. اما در دست داشتن اختیار شرایط تا حدودی می تواند به این شرایط کمک کند مانند مدیریت کردن الگوی مهاجرت پرندگان.

واکسن فصلی برای آنفوانزاهای انسانی وجود دارد، در صورتیکه برای آنفلوانزای پرندگان وجود ندارد.

با توجه به فعالیت های سازمان سلامت جهانی واکسنی برای H5N1 وجود دارد اما هنوز به پراکندگی جهانی لازم برای استفاده نرسیده است.

افراد می توانند گسترش انواعی از آنفلوانزاها، آنفلوانزای پرنده و دیگر عفونت ها را با به کار گرفتن تدابیری به حداقل برسانند.

شستن دست ها: دست ها را به طور منظم با آّب گرم و صابون قبل و بعد از حمام، قبل و بعد از خوردن غذا و قبل و بعد از سرفه بشویید.

سرفه کردن: در یک دستمال سرفه کنید. و به دقت دستمال را از محیط زندگی خود خارج کنید. در صورتی که در دستان خود سرفه کرده اید، با تماس با دست دیگران می توانید ویروس را به آنان منتقل کنید.

قرنتینه: کسانی که بیمار هستند باید از مکان های عمومی دور بمانند و تا جایی که ممکن است از برقراری ارتباط با دیگران جلوگیری کنند .

واکسیناسیون: سعی کنید به طور منظم از واکسن های فصلی و پونوموکوکال استفاده کنید.

سازمان سلامت جهانی خاطرنشان کرد که حجامت آنفلوانزای فصلی به نظر می رسد که نمی تواند علیه H5N1 مقاومت ایجاد کند.

تدابیری در رابطه با پرندگان

هنگام درست کردن غذا از ظروف مشترک برای طبخ گوشت استفاده نکنید. قبل و بعد از دست زدن به گوشت، دست های خود را با آب و صابون بشویید.

نزدیک پرندگان مرده و بیمار نروید. در صورت مشاهده ی حیوانات مرده با اداره ی مربوطه به منظور رسیدگی به شرایط تماس بگیرید. کسانی که با پرندگان خانگی سر و کار دارند باید توصیه های ایمنی را رعایت کنند.

در صورتیکه به مناطقی که در آنجا آنفلوانزای پرندگان وجود دارد سفر می کنید باید از حیوانات و گوشت آن ها اجنتاب کرده و از مایعات در ارتباط با پرندگان دوری کنید.

آیا این بیماری همه گیر است؟

انسان ها به راحتی با آنفلونزای پرندگان بیمار نمی شوند و حتی این موضوع هم بعید است که در صورت ابتلا، از فردی به فرد دیگر سرایت پیدا کند.

به هر حال، در صورتیکه فردی به یک آنفلوانزای انسانی فصلی مبتلا بوده و سپس درگیر عفونت آنفلوانزای پرندگان نیز شده است، امکان دارد که H5N1 با ویروس آنفلوانزای انسانی از لحاظ ژنتیکی برهمکنش داده و در نتیجه توانایی سرایت را پیدا کند.

یک آنفلوانزای پرنده ی قابل سرایت در بین انسان ها می توانند نتایج بسیار جدی به دنبال داشته باشد.

کنترل و بررسی هر دو آنفلوانزای انسانی و پرنده می تواند به جلوگیری از خطرات احتمالی کمک به سزایی کند.