تومورها به چند دسته تقسیم می‌شوند؟ (بخش اول)

تومورها دسته‌ای از توده‌های غیرطبیعی بافت‌ها هستند که می‌توانند جامد و یا پر از مایع باشند.

آنها مانند سرطان نیستند، در صورتیکه برخی از آنها می‌تواند منجر به بروز سرطان شود. یک تومور شبیه برامدگی یا تورم است که در حالت کلی سلامت بدن را تهدید نمی کند.

اطلاعات کلی درمورد تومورها

در اینجا برخی از نکات کلیدی در رابطه با تومورها را مطرح می‌کنیم و در ادامه‌ی مقاله به جزئیات و اطلاعات بیشتر میپردازیم.

تومورها لزوما سرطانی نیستند

تومورهای خوش‌خیم نمی‌توانند در بدن گسترش پیدا کنند

یک تومور بدخیم ممکن است سرطانی نباشد اما زمینه‌ی سرطانی شدن در آن به شدت فراهم است

به کمک بافت‌برداری می‌توان برآمدگی‌ها و زائده‌های درونی را برداشت.

تومور چیست؟

هنگامیکه پزشکان از اصطلاح تومور استفاده می‌کنند، در واقع آن‌ها کاملا کلی صحبت می‌کنند و اطلاعاتی در رابطه با نوع یا اندازه‌ی آن نمی‌دهند.

اندازه‌ی تومورها بسیار متنوع است.

آنها ممکن است به شکل حجیم با اندازه‌ی بزرگ و یا نودول،‌ یعنی زوائد کوچک‌تر باشند.

به هر حال تمام سلول‌ها و بافت‌ها امکان تبدیل شدن به انواعی از تومورها را دارند.

انواع

انواع مختلفی از تومورها با نام‌های متفاوت وجود دارند. نام تومورها معمولا برگرفته از شکل‌ آن‌ها، سلولی که از آن منشا می‌گیرند و یا بافتی که به آن شباهت دارند، می‌باشد.

به طور کلی، تومورها به سه گروه تقسیم می‌شوند:

خوش‌خیم: این دسته سرطانی نیستند و گسترش پیدا نمی‌کنند. یک تومور خوش‌خیم به شکل اولیه‌ی خود باقی می‌ماند و معمولا بعد از بافت‌برداری مجددا بازنمی‌گردد.

نیمه بدخیم: یک تومور نیمه بدخیم اگرچه هنوز سرطانی نیست اما به نظر می‌رسد که بتواند به نوعی از سرطان تبدیل شود.

بدخیم: تومورهای بدخیم، سرطانی هستند. آن ها رشد می‌کنند ،گسترش می‌یابند و خطرناک‌تر می‌شوند.

برخی مواقع مرز قابل تشخیصی بین تومورهای سرطانی، پیش سرطانی و غیرسرطانی وجود ندارد. در بعضی موارد، قرار دادن تومور در یک دسته بندی خاص ارزیابی مهمی است، به خصوص اگر تومور در مرحله‌ی تغییر سریع باشد. بعضی تومورها می‌توانند به مرور به یک تومور نیمه بدخیم و سپس بدخیم تبدیل شوند.

در این مقاله به انواع تومور می‌پردازیم.

خوش‌خیم

بیشتر تومورهای خوش‌خیم برای سلامت انسان خطرناک نیستند.

به هر حال، اگرچه آن‌ها سرطانی نیستند، برخی ممکن است به عصب و یا رگ های خونی فشار وارد کنند و سبب ایجاد درد و یا دیگر عوارض جانبی شوند. تومورهای خوش‌خیم در بافت‌های درون‌ریز، می‌توانند بر محصولات و ترشحات هورمون‌ها اثر بگذارند.

مثال‌هایی از تومورهای خوش‌خیم:

آدنوما

آدنوما تومورهایی هستند که در بافت غده‌ای اپیتلیوم ایجاد می‌شوند، بافت اپیتلیوم یک غشاء‌ نازک است که اطراف غده‌ها، اندام ها و دیگر ساختارهای بدن را می‌پوشاند.

پلیپ در کولون، نوعی از آدنوما است. دیگر مثال ها از آدنوما شامل:

آدنومای پاراتیروئید

آدنومای ائوزینوفیلیک

آدنومای بازوفیلیک

آدنومای مجرای صفرا

آدنومای کروموفوب

فیبروآدنوما

آدنومای هپاتیک

آدنوما ها از ابتدا به شکل سرطانی نیستند. به هر حال، آن‌ها می‌توانند تغییر کرده و به سرطان تبدیل شوند که به آن‌ها آدنوکارسینوما می‌گویند.

فیبروئید یا فیبروما

فیبروئیدها تومورهای خوش‌خیمی هستند که می‌توانند در فیبروز و یا هر بافت پیوندی دیگری از سایر اندام‌ها ایجاد شوند. فیبروئید رحمی نوع شایعی است که می‌تواند سبب خون‌ریزی واژن، درد مقعد و یا مشکل دیگر مثل بی‌اختیاری ادرار شود. آن‌ها می‌توانند نرم و یا سفت و سخت باشند که این موضوع به نسبت فیبرها به سلول‌ها بستگی دارد.

انواع مختلفی از فیبروما وجود دارد،‌شامل فیبرومای رگ، فیبرومای پوست، استخوانی شونده و یا غیر استخوانی شونده.

برخی از فیبروماها سبب بروز علائمی می‌شوند و در برخی مواقع لازم است با عمل جراحی، آن‌ها را خارج کرد. به ندرت فیبروما ها به حالت سرطانی تبدیل می‌شوند که در آن شرایط به آن‌ها فیبروکارسینوما می‌گویند.

همانژیوما

همانژیوما تومور خوش‌خیمی است که مربوط افزایش تعداد سلول‌های خونی است.

در برخی مواقع می‌توان آن ها را در سطح پوست مشاهده کرد، که آن‌ها را با نام نشانه‌های توت فرنگی می‌شناسند. اکثر همانژیوماها از هنگام ظهور قابل مشاهده هستند و به مرور پس از گذشت ماه ها و سال ها از بین می‌روند.

همانژیوما ها معمولا به درمان نیاز ندارند. در صورتیکه آن‌ها بر عملکرد فرد مانند خوردن، شنیدن و یا دیدن اثر بگذارند، ممکن است پزشک به منظور درمان،‌ برایشان کورتیکواستروئید تجویز کند.

در صورتیکه بیمار  ۱۰ سال به بالا باشد، معمولا برای درمان و از بین بردن همانژیوما، از لیزر درمانی استفاده می‌شود.

لیپوما

لیپوما شایع‌ترین حالت تومور بافت نرم می‌باشد.

آن‌ها مربوط به سلول های چربی هستند. بیشتر آن‌ها بسیار کوچک‌، بدون درد، هنگام لمس، نرم و به طور کلی قابل حرکت هستند. این تومور بیشتر در سنین بیش از ۴۰ سال بروز پیدا می کند. لیپوماها به ندرت تغییر کرده و به حالت سرطانی تبدیل می‌شوند.

انواعی از لیپوما ها وجود دارد شامل:

آنژیولیپوما

میلولیپوما

فیبرولیپوما

لیپومای سلول‌های دوکی

هایبرنوما

لیپومای نابهنجار